نوع مقاله : مقاله علمی پژوهشی

نویسندگان

1 استادیارجامعه‌شناسی، گروه علوم اجتماعی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران

2 دانشجوی کارشناسی ارشد برنامه‌ریزی رفاه اجتماعی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.

3 دانشجوی کارشناسی علوم اجتماعی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران.

چکیده

هدف از انجام این پژوهش، بررسی چگونگی گذران اوقات فراغت در میان دانشجویان غیربومی دانشگاه فردوسی است.‌ دانشجویان غیربومی ‌به‌دلیل داشتن شرایط خاص، روند متفاوتی را در ترم‌های‌ مختلف در مورد گذران اوقات فراغت، تجربه می‌کنند. ‌ورود به فضای جدید و در اغلب موارد، تجربۀ جدید زندگی در یک کلان‌شهر، افراد را با انواع متفاوتی از شیوه‌های گذران اوقات فراغت آشنا می‌کند.‌ درواقع، یک دانشجوی غیربومی‌، پس از ورود به شهر محل تحصیل، اوقات فراغت خود را با دوستان خود شریک می‌شود و خانواده، نقش بسیار اندکی در گذران اوقات فراغت وی ایفا می‌کند. ‌آزادی عمل بیشتر، داشتن زمان فراغت بیشتر، آشنایی با دوستان جدید، آشنایی با شیوه‌های متفاوت گذران اوقات فراغت در یک کلان‌شهر، فرصت آشنایی با جنس مخالف، و بسیاری دیگر از موارد، موجب تفاوت‌های‌ گسترده‌ای در شیوۀ گذران اوقات فراغت دانشجویان غیربومی ‌می‌شود. ‌روش انجام این پژوهش، کیفی بوده است؛ به‌این‌ترتیب که ‌با 40 نفر از دانشجویان غیربومی، ‌مصاحبۀ عمیق فردی انجام شده و درنهایت، با رسیدن به اشباع نظری، مصاحبه‌ها‌ در سه مرحله، کدگذاری و درنهایت، تحلیل شده‌اند. ‌یکی از مهم‌ترین نتایج این پژوهش، کاهش زمان فراغت در ترم‌های‌ پایانی است.‌ همچنین، شیوۀ گذران اوقات فراغت دانشجویان غیربومی‌ در ترم‌های‌ پایانی، تفاوت‌هایی دارد که در قسمت یافته‌ها‌ مطرح و بررسی شده است.‌ به‌طورکلی، فعالیت در شبکه‌های‌ اجتماعی، ارتباط با جنس مخالف، خیابان‌گردی و رفتن به پارک، از مهم‌ترین فعالیت‌های‌ فراغتی دانشجویان است.‌ بیش از بیست نوع از شیوه‌های گذران اوقات فراغت (براساس مصاحبه‌های‌ انجام‌شده) در طول مقاله شرح داده شده است.‌

کلیدواژه‌ها

موضوعات