رسانه‌ها، عشق‌ و ازدواج: مطالعه رابطه رسانه‌های اجتماعی و جمعی با عشق سیال و نگرش به ازدواج

نوع مقاله: مقاله علمی پژوهشی

نویسندگان

1 استادیار گروه جامعه شناسی، دانشگاه شیراز

2 بخش جامعه شناسی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه شیراز

10.22035/jicr.2019.2191.2702

چکیده

رسانه‌ها نه تنها بواسطه محتوایشان، بلکه با توجه به ماهیت و ساختارشان می توانند عادات فکری، رفتاری و عاطفی انسانها را تغییر دهند. با ظهور رسانه های اجتماعی و گسترش تعاملات انسانها در فضاهای مجازی، عواطف انسانی همچون عشق نیز در این فضای نوظهور حیاتی جدید یافته اند، موضوعی که نظریه پردازان بنامی همچون باومن و گیدنز به آن پرداخته‌اند. پیمایش حاضر با هدف مطالعه رابطه رسانه‌های جمعی و اجتماعی با مفهوم عشق (سیال) و پیامد آن در نگرش به ازدواج در بین دانشجویان دانشگاه شیراز انجام شده است. تعداد 386 نفر از دانشجویان با تکنیک نمونه‌گیری احتمالی طبقه‌ای انتخاب شده و به سئوالات پرسشنامه محقق ساخته جواب داده اند و پایایی و روایی آن به کمک آلفای کرونباخ و اعتبار صوری تایید شده است. یافته‌ها نشان می‌دهد که بین شبکه‌های اجتماعی مجازی، رسانه‌های جمعی داخلی و خارجی رابطه معناداری با عشق سیال وجود دارد. همچنین متغیرهای شبکه‌های اجتماعی مجازی، رسانه‌های جمعی داخلی و خارجی و عشق سیال رابطه معناداری با نگرش به ازدواج دارند. در تحلیل مدل معادلات ساختاری که با استفاده از آموس انجام شد سه متغیر یعنی میزان استفاده از شبکه‌های اجتماعی مجازی، میزان تماشای رسانه‌های جمعی داخلی، میزان تماشای رسانه‌های خارجی به ترتیب بیشترین تأثیر بر عشق سیال داشتند. همچنین سه متغیر میزان تماشای رسانه‌های جمعی داخلی، میزان تماشای رسانه‌های جمعی خارجی و عشق سیال به ترتیب با ظرایب 199/0، 113/0- و 414/0- تأثیر معناداری بر نگرش به ازدواج داشته‌اند.

کلیدواژه‌ها