نوع مقاله: مقاله علمی پژوهشی

نویسندگان

1 دکترای جامعه‌شناسی و عضو هیئت علمی دانشگاه رازی

2 هیئت علمی

3 گروه جامعه شناسی دانشگاه رازی

10.22035/jicr.2020.2375.2842

چکیده

چکیده: این مقاله به بررسی سازوکار تولید اجتماعی پارک نوبهار در کلانشهر کرمانشاه می‌پردازد. رویکرد نظری مقاله مبتنی بر آراء هانری لوفور در باب «تولید فضا»ست. روش مطالعه اتنوگرافی و فنون گردآوری داده‌: مشاهده، مصاحبه، بررسی اسناد و نقشه‌های ذهنی است. یافته‌های پژوهش عبارت‌اند از: الف) پارک نوبهار در اواخر دهه 40 هجری شمسی در روند شهرک‌سازی‌های گسترده ساخته شده است. ب) نحوه مواجهه مردم با این فضای عمومی متأثر از معانی ذهنی است و گروه‌های سنی هر کدام به فراخور شرایط خویش از آن بهره می‌برند. نوجوانان و جوانان در بازتولید معانی داغ خورده و سالمندان در تولید معانی مثبت نقش دارند. حضور پررنگ نوجوانان و جوانان قدرت نام‌گذاری آنها را بیشتر کرده است. ج) کنشگران زندگی روزمره به مرور زمان معانی مختلفی را بدان نسبت داده‌اند. این معانی دوگانه بوده و همزمان خوب / بد، آرامش‌بخش / تهدیدزا هستند. اما روی‌هم رفته معانی منفی برجستگی بیشتری دارند و به مثابه یک مکان داغ خورده در فضای ذهنی شهر شناخته شده است.

کلیدواژه‌ها

موضوعات