پژوهشگاه مطالعات فرهنگی، اجتماعی و تمدنی (وزارت علوم، تحقیقات و فناوری) فصلنامه تحقیقات فرهنگی ایران 2008-1847 3 3 2010 10 06 A Cultural Approach on Ghame-Zani among Khomeini Shahr Citizens رهیافتی فرهنگی بر پدیدة قمه‌زنی شهروندان خمینی‌شهر 71 103 149 10.7508/ijcr.2010.11.004 FA رسول ربانی دانشیار گروه علوم اجتماعی دانشگاه اصفهان سیدعلی هاشمیان فر استادیار گروه علوم اجتماعی دانشگاه اصفهان محمد گنجی استادیار گروه علوم اجتماعی دانشگاه کاشان Journal Article 2010 10 06 In order to give an explanation of "Ghame-Zani" in Khmoeini Shahr city of Isfahan province, the present study is dealt with the role of cultural factors effective in "Ghame-Zani". The statistical population is included in the inhabitants of Khomeini Shahr ("Ghame-zani" participants, spectators and crowds of people). Amongst them 411 people were selected as a sample size of 69.8% males and 30.2% females, respectively. The methodology was survey research and the quota sampling method was applied as it is sensitive to the selection of studied group. Exploring the said statistical population on the basis of the prepared questionnaire led to some conclusions some of which are set forth as follows: Although there are some women attending "Ghame-Zani" in Khomeini Shahr, the frequency of "Ghame-Zani" is greater in men than women; there was no significant difference in "Ghame-Zani" among the single and the married individuals; the employed are more involved in "Ghame-Zani" rather than the unemployed; the people with an education level of below high school studies participate in "Ghame-Zani" more frequently than those with higher education; the frequency of "Ghame-Zani" in Foroushan parish in Khomeini Shahr is the highest and in Varnosfaderan parish the lowest, respectively; income rate has no impact on "Ghame-Zani" among the studied population. In addition, among the several incentives for "Ghame-Zani" the most important ones are concerned with culture; i.e. commemorating the sad events of "Ashura", respect for elders and ancestors, fulfillment of "Nazr-o-Niaz" (spiritual vows and oblations), consolidation and continuation of the culture of mourning and so forth. پژوهش حاضر با هدف تبیین وضعیت قمه‌زنی در خمینی‌شهر اصفهان، به نقش عوامل فرهنگی مؤثر بر این پدیده می‌پردازد. جامعه آماری این تحقیق، مردم خمینی‌شهر (قمه‌زنان، تماشاچیان و افراد عادی) است که 411 نفر از آنها به عنوان حجم نمونه انتخاب شده‌اند که از این میان، 69/8درصد مذکر و 30/2 درصد مؤنث بوده‌اند. روش تحقیق، از نوع پیمایش و شیوة نمونه‌گیری به دلیل حساسیت موضوع مورد مطالعه، سهمیه‌ای بوده است. کنکاش در جامعة آماری مورد مطالعه بر اساس پرسشنامة طراحی شده، به نتایجی منجر شده که برخی از آنها عبارتند از اینکه اگرچه برخی زنان در خمینی‌شهر قمه می‌زنند، اما فروانی مردان بیشتر از زنان است؛ تفاوت معناداری در قمه‌زنی مجردان و متأهلان مشاهده نشده است؛ شاغلان بیشتر از بیکاران به قمه‌زنی روی می‌آورند؛ به لحاظ تحصیلی، افراد با تحصیلات زیردیپلم بیش از افراد دارای تحصیلات عالیه قمه می‌زنند؛ محلة «فروشان» در خمینی‌شهر دارای بیشترین فراوانی و محلة «ورنوسفادران» دارای کمترین فراوانی است؛ و اینکه درآمد اثری در قمه‌زنی افراد مورد مطالعه ندارد. همچنین در بین انگیزه‌های متعدد برای قمه‌زنی، مهم‌ترین انگیزه‌ها، فرهنگی است که می‌توان به موارد یادآوری وقایع روز عاشورا، احترام به بزرگان و نیاکان، ادای نذر و نیاز و استمرار و تحکیم فرهنگ عزاداری و... اشاره کرد. http://www.jicr.ir/article_149_f2217062e9a397a1dca429e7d70bc6ca.pdf