پژوهشگاه مطالعات فرهنگی، اجتماعی و تمدنی (وزارت علوم، تحقیقات و فناوری) فصلنامه تحقیقات فرهنگی ایران 2008-1847 3 4 2011 06 23 Transparent principals in Religious Programs of Iranian TV ضوابط شفاف و غیرشفاف در تولید برنامه‌های دینی تلویزیون ایران 23 58 154 10.7508/ijcr.2010.12.002 FA مهدی منتظرقائم استادیار گروه ارتباطات دانشگاه تهران بشیر معتمدی کارشناس ارشد ارتباطات Journal Article 2011 06 23 This article reviews the three perspectives for the TV audience, program content and production system, and emphasized the production system of religious TV programs, has been trying to transparent and opaque rules of religious programs as part of the production system be explained. Context or theoretical framework of this theory of political economy-related concepts such as ownership of the media, political economic and hegemony in the production and control systems through effective regulations knows. The Methodology draws on qualitative approaches of Focused Interviews with producers of religious programs. Additionally, a literature survey of Iran National Broadcasting documents will be undertaken. It is hoped that a clear picture will emerge. The overall discourse indicates that the “do not” principles are the sole guides to the programs. At the outset these prohibiting directives, which include religious and ethical issues is later extended to self made prohibiting rules, leading to consolidation of the hegemonic status. در این مقاله از میان سه منظر برای بررسی تلویزیون یعنی مخاطبان، محتوای برنامه و نظام تولید، منظر سوم مورد تأکید قرار گرفته و با بررسی نظام تولید برنامه‌های دینی تلویزیون، تلاش شده است تا ضوابط شفاف و غیرشفاف برنامه‌های دینی به عنوان بخشی از نظام تولید تبیین گردد. بستر یا چهارچوب نظری این بررسی تئوری های مرتبط با اقتصاد سیاسی رسانه است که مفاهیمی همچون مالکیت، اقتصاد سیاسی و هژمونی را در نظام تولید و کنترل از طریق ضوابط مؤثر می داند. روش دستیابی به این مقصود، مطالعه کیفی بوده است که در آن از سویی اسناد سازمان صدا و سیما بررسی شده و از سوی دیگر با دست‌اندرکاران تولید برنامه‌های دینی در سطوح مختلف، مصاحبه عمقی صورت گرفته تا از مجموع آن بتوان به چشم‌اندازی در این رابطه دست یافت. از مجموعه مباحث می‌توان نتیجه گرفت که ضوابط برنامه‌های دینی در ابتدا صرفاً شامل نبایدهای حوزه‌های مختلف دینی اعم از اعتقادات، اخلاق و احکام می‌شود، اما در ادامه ضوابط خودساخته‌ای در برنامه‌های دینی ساری و جاری می‌شود که تثبیت هژمونی مورد نظر را به ذهن متبادر می‌سازد. http://www.jicr.ir/article_154_1d7f7abc18fcb43975065399b0d1e48e.pdf