پژوهشگاه مطالعات فرهنگی، اجتماعی و تمدنی (وزارت علوم، تحقیقات و فناوری) فصلنامه تحقیقات فرهنگی ایران 2008-1847 7 1 2014 06 21 A Cultural Explanation of the Transmission of Managerial Experience: an Analysis of the Practice of Higher Education Managers تبیین فرهنگی انتقال تجربه مدیریتی: تحلیلی بر عمل مدیران آموزش عالی کشور 123 144 217 10.7508/ijcr.2014.25.006 FA نعمت الله موسی پور دانشیار برنامه‌ریزی درسی دانشگاه فرهنگیان Journal Article 2013 11 16 <span style="font-size: 12.0pt; line-height: 115%;">It goes without saying that the managerial experiences should be transmitted when a manager is replaced by another one. Yet, the transmission of managerial experiences in research and educational institutes is faced with problems and obstacles, recognizing which contributes to the development of policies and plans in this sphere. These obstacles have been identified using the lived experiences in management at different levels of university system in a period of around two decades, in different conditions of performance.  By different conditions, three different states for accepting and transferring management are meant: evident competition (contradiction process), evident friendship (cooperation process) and impartiality (separation process). Accepting and transferring managerial responsibilities under competitive conditions evoke feelings of victory and defeat which can act as an obstacle to transmitting managerial experiences. Under friendly conditions, a feeling of intimacy prevails which is accompanied by the transmission and application of managerial experiences. And under conditions of impartiality, a feeling of caution and conservatism emerges which associates the transmission and application of managerial experiences with other issues. An analysis of facts suggests that obstacles to the transmission of experience under competitive conditions are jealousy on the part of the previous managers and mistrust on the part of the new manager; under friendly conditions the obstacles include proposition from the previous manager and self-reliance on the part of the new manager; and under impartial conditions the main obstacle is lack of mutual understanding. However, the transmission of managerial experience is connected with other variables, to explain which the two variables of the status and the position of the manager are used here. Also, two important phenomena which play their part in all these conditions are “lack of organization of experiences”, rooted in the tradition of oral preservation of experiences, and “maintaining ambiguity”, which is a sign of capacity and competence and generates a kind self-confidence.</span> <span lang="FA">ضرورت انتقال تجربة مدیریتی به هنگام تغییر مدیران، موضوعی بی­نیاز از استدلال است. با وجود این، انتقال تجربه مدیریتی در مؤسسات آموزشی و پژوهشی با مشکلات و موانعی مواجه است که شناخت آنها می­تواند به سیاست‌گذاری و برنامه­ریزی این حوزه کمک کند. این موانع به استناد تجربه زیسته مدیریت در سطوح مختلف نظام دانشگاهی در دوره‌ای نزدیک به دو دهه و در شرایط گوناگون عمل، شناسایی شده­اند. منظور از شرایط گوناگون، سه <em>وضعیت</em> متفاوت برای پذیرش و واگذاری مدیریت است: رقابت آشکار (فرآیند تعارض)؛ رفاقت آشکار (فرآیند همکاری) و بی­طرفی (فرآیند جدایی). پذیرش و واگذاری مسئولیت‌های مدیریتی در شرایط رقابت، احساس پیروزی و شکست را پدید می­آورد و این پدیده مانع انتقال تجربه مدیریتی است؛ در شرایط رفاقت، احساس خودی‌بودن غلبه دارد که با انتقال و استفاده از تجارب مدیریتی همراه می‌شود؛ و در شرایط بی‌طرفی، نوعی احتیاط و محافظه‌کاری ظهور می­کند که انتقال و استفاده از تجربه را به امور دیگری مربوط می‌سازد. تحلیل واقعیت‌ها نشان می‌دهد موانع انتقال تجربه در شرایط رقابت، حسادت از سوی مدیر قبلی و بی­اعتمادی از سوی مدیر جدید؛ در شرایط رفاقت، تعارف از سوی مدیر قبلی و بی­نیازی از سوی مدیر جدید؛ و در شرایط بی­طرفی، ناهم‌زبانی از سوی طرفین است. با وجود این، انتقال تجربه مدیریتی با متغیرهای دیگری نیز پیوند دارد که برای تبیین دقیق‌تر، از دو متغیر وضعیت و موقعیت مدیر استفاده می‌شود.هم‌چنین<em>، </em>دو پدیده دیگر که در همه شرایط مذکور نقش ایفا می‌کنند عبارتند از: «سازمان‌نایافتگی تجارب»، که ریشه در سنت حفظ شفاهی تجارب (پرهیز از ثبت کتبی) دارد و «حفظ ابهام»، که خود نشانه­ای از توانایی و صلاحیت محسوب می­شود و به فرد نوعی اعتماد به نفس را القاء می­کند</span> http://www.jicr.ir/article_217_63dc7ed1010d3c3b8269faf0ba7491d4.pdf