پژوهشگاه مطالعات فرهنگی، اجتماعی و تمدنی (وزارت علوم، تحقیقات و فناوری) فصلنامه تحقیقات فرهنگی ایران 2008-1847 5 4 2013 03 19 Culture, Politics and Representation of Names: Review of the Islamic Republic of Iran Broadcasting in the 2000-2010 فرهنگ، سیاست نام گذاری و بازنمایی هویت: بررسی مجموعه های طنز صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران در دهه 1380 ه. ش. 1 22 266 10.7508/ijcr.2012.20.001 FA علی اشرف‌نظری استادیار علوم سیاسی دانشگاه تهران علی حسن‌پور کارشناس ارشد علوم سیاسی محسن حسن‌پور دانشجوی کارشناسی علوم اجتماعی دانشگاه شهید چمران اهواز Journal Article 2012 07 07 Discourse representation processes based on them, the ability of the person who caused the use of symbols, symbols and common language to engage with each other. This research is trying to analyze TV series of The Islamic Republic of Iran Broadcasting in the 2000- 2010s based on cultural studies approach and the discourse of representation politics. Thus, the semantic discourse in politics, called the Irony in radio and television programs has created the processes that lead to weakening of the semantic representation Iranian names often it is through Irony. Thus, the semantic discourse in politics, called the Irony in radio and television programs has created the processes that lead to weakening often semantic representation Iranian names often it is through Irony. <span style="margin: 0px; padding: 0px; border: 0px; outline: 0px; font-size: 10pt; vertical-align: baseline; text-align: right; font-family: Tahoma, sans-serif; background-image: initial; background-attachment: initial; background-size: initial; background-origin: initial; background-clip: initial; background-position: initial; background-repeat: initial;" lang="AR-SA">گفتمان های موجود در هر جامعه فرایندهایی را بازتولید می کنند که بر اساس آنها، این توانایی در افراد ایجاد می شود تا با به کارگیری نمادها، نشانه ها و زبان مشترک به عمل با یکدیگر بپردازند. هر گفتمان اغلب برخی انتخاب ها را به عنوان انتخاب های اشتباه، بی معنا یا غیرمناسب کنار می گذارد. در این پژوهش تلاش می شود با رویکرد مطالعات فرهنگی و بهره گیری از روش گفتمان، سیاست نام گذاری در مجموعه های طنز صدا و سیما مورد بررسی قرار گیرد. در این راستا، با استفاده از روش توصیفی و تحلیلی ابتدا به جمع آوری داده ها پرداخته شده است و سپس با انتخاب پنج مجموعه طنز پخش شده از صدا و سیما به استخراج نام </span><span style="margin: 0px; padding: 0px; border: 0px; outline: 0px; font-size: 10pt; vertical-align: baseline; text-align: right; font-family: Tahoma, sans-serif; background-image: initial; background-attachment: initial; background-size: initial; background-origin: initial; background-clip: initial; background-position: initial; background-repeat: initial;" lang="AR-SA">های مورد استفاده در این برنامه ها و نسبت آنها با نام های ملی و اسلامی پرداخته شده است. در این راستا، از مجموعه های پخش شده در سال های دهه 1380 به صورت تصادفی پنج سریال تلویزیونی، مرد هزارچهره، دارا و ندار، خوش نشین ها و خانه به دوش انتخاب شده، مورد بررسی قرار گرفته اند و نام هایی که در این مجموعه ها مورد استفاده قرار گرفته بود، استخراج شده است. نتایج این پژوهش در جداول فراوانی نشان می دهد علی رغم اینکه در زندگی اجتماعی همواره نام ها و نشانه های مندرج در متن گفتمان اسلامی مرکزیت دارند، در مجموعه های طنز صدا و سیما، این نام ها حداقل استفاده را دارند و در مقابل، این نام های ایرانی اند که بیشترین استفاده را داشته اند. از این رو، گفتمان معنایی حاکم در عرصه سیاست نام گذاری در برنامه های طنز صدا و سیما فرایندهایی را ایجاد کرده است که منجر به بازنمایی طنزگونه اسامی اغلب ایرانی و تضعیف نظام معنایی آن از طریق مطایبه بوده است.</span> http://www.jicr.ir/article_266_f7664060cc52bc6f3d620bcedc94a4b6.pdf