پژوهشگاه مطالعات فرهنگی، اجتماعی و تمدنی (وزارت علوم، تحقیقات و فناوری) فصلنامه تحقیقات فرهنگی ایران 2008-1847 9 1 2016 04 21 Typology of Tendency to Marry Among Girls (Case Study: Students of Shiraz University) سنخ‌بندی گرایش به ازدواج در بین دختران مورد مطالعه: دانشجویان دانشگاه شیراز 83 114 301 10.22035/ijcr.2016.301 FA مهران سهراب‌زاده دانشیار گروه جامعه‌شناسی دانشگاه کاشان لیلا پرنیان دانشجوی دکترای جامعه‌شناسی، دانشگاه کاشان Journal Article 2015 05 12 The purpose of this research is the typology of tendency to marry among girls. The research, using qualitative methods, data-driven approach to theorizing (grounded theory) and semi-structured interview technique was interactive. The study population was female students of Shiraz University. Using purposeful and theoretical sampling, with 53 single students were interviewed. The results showed that in the study population, there are seven types of tendencies to marriage, including embedded tendency, hierarchical tendency, intellectual autonomy tendency, emotional autonomy tendency, egalitarian tendency, liquid tendency and anti-marriage tendency. Accordingly, two types of embedded tendency and hierarchical tendency surrounded by pre-modern discourse, and have features such as accepting the authority of patriarchal subordination of women and the acceptance of cultural and religious obligation to marriage. Also, emotional autonomy tendency and egalitarian tendency are influenced by modern discourse, with features such as central relationship, axial love and hedonism. Eventually, intellectual autonomy tendency, liquid tendency and anti-marriage tendency are influenced by postmodern discourse, with features such as individualism, liquid rationality, fragile, freedom and pluralism are non-alignment. هدف این تحقیق سنخ‌شناسی گرایش به ازدواج بین دختران است. این پژوهش با استفاده از روش کیفی، با رویکرد نظریه‌پردازی داده محور (نظریه مبنایی) و به‌کارگیری تکنیک مصاحبه نیمه‌ساخت‌‌یافته و تعاملی انجام گرفته است. جامعة مورد مطالعه در این پژوهش دانشجویان دختر دانشگاه شیراز بوده که با استفاده از روش نمونه‌گیری هدفمند و نظری، با 53 نفر از دانشجویانی که مجرد بودند، مصاحبه شده است. نتایج این تحقیق نشان داد که در جامعة موردمطالعه، هفت سنخ گرایش به ازدواج وجود دارد که شامل: گرایش محاط‌شده، گرایش سلسله مراتبی، گرایش خودپیروی عقلانی، گرایش خودپیروی عاطفی، گرایش برابرنگر، گرایش سیّال و گرایش ضد ازدواج هستند. بر این اساس، دو سنخ‌ گرایش محاط‌شده و سلسله‌مراتبی متأثر از گفتمان پیشامدرن و دارای ویژگی‌هایی چون پذیرش اقتدار مردسالار، تابعیت زنان و پذیرش الزام مذهبی و فرهنگی به ازدواج هستند. همچنین سنخ گرایشِ خودپیروی عاطفی (دارای ویژگی‌هایی چون رابطه‌ محوری، عشق‌محوری و لذت‌گرایی) و برابرنگر (برابری در حقوق، آزادی در تعاملات، حق گزینش فردی و برابری جنسی) نیز متأثر از گفتمان مدرن است. در نهایت گرایش‌های خودپیروی عقلانی، سیّال و ضد ازدواج نیز متأثر از گفتمان پسامدرن، دارای ویژگی‌هایی چون فردگرایی، عقلانیتِ سیّال، شکنندگی، آزادی، عدم تعهد و تکثرگرایی هستند.  http://www.jicr.ir/article_301_34ed066df378efacc9b924ec161e7639.pdf