پژوهشگاه مطالعات فرهنگی، اجتماعی و تمدنی (وزارت علوم، تحقیقات و فناوری) فصلنامه تحقیقات فرهنگی ایران 2008-1847 9 4 1395 12 01 Acculturation and adaptation among Kurdish youth فرهنگ پذیری و سازگاری در میان جوانان کرد 165 181 318 10.22035/ijcr.2017.318 FA امیر رستگار خالد استادیار گروه جامعه شناسی دانشگاه شاهد مسعود سلمانی بیدگلی کارشناس ارشد پژوهشگری اجتماعی، دانشگاه شهید بهشتی Journal Article 2015 07 06 The article investigates different forms of acculturation (integration, ethnic, national and diffuse) and adaptation (psychological and sociocultural) and their relations among Kurdish youth. The research uses survey methods. Research census is people between ages 18 and 29 in Kermanshah and Javanroud cities in Kermanshah province. To analyze the data we used a person approach (cluster analysis) and variable approach (explanatory factor analysis and path analysis). We refer to the resulting clusters as acculturation profiles: an ethnic profile (including 30% of the sample), a national profile (24.5%), an integration profile (34.5%), and a diffuse profile (11%). Path analysis results that a combined involvement in the national and the ethnic cultures is associated with more positive adaptation outcomes. We found that the effect of ethnic orientation on psychological adaptation was stronger than the one on sociocultural adaptation. Also we found that national orientation did not have a stronger impact on sociocultural adaptation than ethnic orientation. این مقاله درصدد بررسی اَشکال مختلف فرهنگ­پذیری (یکپارچه­سازی، قومی، ملی و پراکنده) و سازگاری (روانی و فرهنگی-اجتماعی) و رابطه­ی آن­ها با هم در میان جوانان کُرد است. جامعه­ی آماری جوانان بین سنین 18 تا 29 سال کُرد در شهر­های کرمانشاه و جوانرود می­باشد. روش تحقیق پیمایش و تکنیک جمع­آوری داده پرسش­نامه است. رویکرد بررسی،  فرد­محور (تحلیل خوشه) و متغیر­محور (تحلیل عاملی اکتشافی و تحلیل رگرسیون) است. نتایج حاصل از تحلیل خوشه را نیم­رخ­های فرهنگ­پذیری نامیدیم، که نیم­رخ قومی شامل 30 درصد از پاسخگویان، نیم­رخ ملی شامل 5/24 درصد از پاسخگویان، نیم­رخ یکپارچه­سازی شامل 5/34 درصد از پاسخگویان، و نیم­رخ پراکنده شامل 11 درصد از پاسخگویان است. با تحلیل رگرسیون آشکار شد که وجود توامان فرهنگ ملی و قومی باعث سازگاری روانی و فرهنگی-اجتماعی بیشتری می­شود. جهت­گیری قومی، سازگاری روانی را بیشتر می­کند و در سازگاری فرهنگی-اجتماعی تاثیر زیادی ندارد. تاثیر جهت­گیری ملی در سازگاری فرهنگی-اجتماعی با جهت­گیری قومی تفاوت چندانی ندارد. http://www.jicr.ir/article_318_432aca3a1e345e339f35a30c8f65edce.pdf