پژوهشگاه مطالعات فرهنگی، اجتماعی و تمدنی (وزارت علوم، تحقیقات و فناوری) فصلنامه تحقیقات فرهنگی ایران 2008-1847 19 2 2026 06 22 Consumption, everyday life, and alienation in the 22 Bahman neighbourhood of Kermanshah مصرف، زندگی روزمره و بیگانگی در محلۀ 22 بهمن کرمانشاه 37 67 569 10.22035/jicr.2026.3527.3751 FA سیاوش قلی‌پور دانشیار جامعه‌شناسی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران 0000-0001-9559-6246 نادر امیری دانشیار جامعه‌شناسی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران 0000-0001-8007-9318 بهار مهر دانش‌آموختۀ کارشناسی ارشد مطالعات فرهنگی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران 0009-0004-1416-4580 Journal Article 2025 09 24 This article examines the role of consumption in the everyday life of residents of the 22-Bahman neighbourhood in the metropolis of Kermanshah. The study’s theoretical approach is grounded in Henri Lefebvre’s ideas on everyday life and consumption. The research method is ethnographic, with data collected through direct observation and in-depth interviews. Twenty-five residents were selected through theoretical sampling and interviewed in depth. The findings show that the 22-Bahman was first developed in the early 1960s in the north of Kermanshah and is now one of the city’s most affluent areas. From the mid-1970s onward, earlier consumer spaces located in the old city were gradually relocated here, turning 22-Bahman into the city’s most vibrant consumption hub. Of the 565 shops lining its main streets, 560 are consumption-oriented. In addition, Bargh Street has become an evening showcase for luxury cars that cruise from 7 p.m. until well past midnight. In this context, the food, fashion, automobile, tourism and advertising sub-systems create an ideal environment for consumerism, embedding instability into commodities through planned old-fashion and make-belive. Residents constantly search for ever-new goods, driven by a perpetual compulsion to align with an idealised consumer standard that they regard as social mobility. These sub-systems and their internal mechanisms target the individual’s creative and self-reliant capacities, locating happiness not in self-determination, social solidarity or human interaction but in acquiring commodities that are forever going out of style. Consequently, most consumers remain indifferent to the fate of the city’s poor and marginalised populations. مقالۀ حاضر، نقش مصرف در زندگی روزمرهٔ ساکنان محلهٔ ۲۲ بهمن در کلان‌شهر کرمانشاه را بررسی کرده است. رویکرد نظری مقاله، مبتنی‌بر نظریۀ هانری لوفور دربارهٔ زندگی روزمره و مصرف بوده و روش پژوهش، مردم‌نگاری است. فنون گردآوری داده نیز شامل مشاهدهٔ مستقیم و مصاحبه بوده است. با ۲۵ نفر از ساکنان محله به شیوهٔ نمونه‌گیری نظری، مصاحبهٔ عمیق انجام شد. یافته‌های مقاله نشان می‌دهند که ساخت محلهٔ ۲۲ بهمن، در اوایل دههٔ 1340 خورشیدی در شمال شهر کرمانشاه آغاز شده و اکنون یکی از برخوردارترین محله‌های شهر است. از میانۀ دههٔ ۱۳۵۰، فضاهای مصرف پیشین که در شهر کهن قرار داشتند، به‌تدریج به این محله منتقل شدند و اکنون به یکی از پررونق‌ترین فضاهای مصرفی شهر تبدیل شده‌اند. ۵۶۵ مغازه در بَرِ خیابان‌های محله وجود دارد که ۵۶۰ مورد آن‌ها، کاربری مصرفی دارند. افزون‌براین، «خیابان برق» نیز به محلی برای نمایش اتومبیل‌های لوکس تبدیل شده است که از ساعت ۷ بعدازظهر تا پاسی از شب فعالیت دارد. در چنین شرایطی، خرده‌نظام‌های آشپزی، مد، خودرو، گردشگری، و تبلیغات، بستر مناسبی را برای مصرف‌گرایی فراهم کرده و از طریق «ازمُدافتادگی» و خیال، ناپایداری را در بطن کالاهای مصرفی جای می‌دهند. افراد، پیوسته در جست‌وجوی دستیابی به کالاهای مصرفی تازه و نوظهور هستند و این وضعیت، همواره آنان را به‌سوی هماهنگی با معیارهای ایدئال مصرف سوق می‌دهد. به‌نظر آنان، این سازوکار تغییر اجتماعی است. خرده‌نظام‌ها و سازوکارهای درونی آن، خلاقیت و خوداتکایی فرد را نشانه می‌گیرد؛ زیرا، سعادت فرد نه در خودبنیادی، همبستگی اجتماعی، و تعاملات انسانی، بلکه در دستیابی به کالاهای مصرفی است که همواره از مُد می‌افتند. بسیاری از مصرف‌کنندگان، به سرنوشت فرودستان و حاشیه‌نشینان شهر کم‌توجه هستند. http://www.jicr.ir/article_569_8b16ebc056e613024c057be590b542eb.pdf