پژوهشگاه مطالعات فرهنگی، اجتماعی و تمدنی (وزارت علوم، تحقیقات و فناوری) فصلنامه تحقیقات فرهنگی ایران 2008-1847 مقالات آماده انتشار 2026 07 14 Child digital communication: Global patterns in age-appropriate design of social platforms for children and adolescents ارتباطات دیجیتال کودک: الگوهای جهانی در حوزۀ متناسب‌سازی سکوهای اجتماعی برای کودکان و نوجوانان 579 10.22035/jicr.2026.3628.3840 FA سعیدرضا عاملی استاد تمام ارتباطات، دانشکدۀ علوم اجتماعی، دانشگاه تهران، تهران، ایران اعظم راودراد استاد تمام، گروه ارتباطات، دانشکدۀ علوم اجتماعی، دانشگاه تهران، تهران، ایران عبدالله بیچرانلو دانشیار، گروه ارتباطات، دانشکدۀ علوم اجتماعی، دانشگاه تهران، تهران، ایران 0000-0002-1266-9671 سید میلاد موسوی حق شناس دانشجوی دکتری، گروه ارتباطات، دانشکدۀ علوم اجتماعی، دانشگاه تهران، تهران، ایران 0000-0002-0344-7268 Journal Article 2026 01 30 The rapid expansion of digital technologies and social platforms has made the design of age-appropriate online environments for children and adolescents a global concern. While many approaches emphasize digital risks and potential harms, this study adopts a multidimensional, opportunity-oriented, and risk-mitigating perspective to examine age-appropriate design. Using a qualitative methodology based on interviews and participant observation, the study explores the beliefs, behaviors, views, and preferences of twelve Iranian child and adolescent users. It also categorizes prominent global and local models of age-appropriate design, focusing on the experiences of the United Kingdom and Russia. The analysis identified five key themes: “Accelerated Accessibility,” “Digital Negligence,” “Overestimated Online Safety,” “Anthropomorphizing Technology: The Trusted Omniscient,” and “Childhood Foundations, Mature Preferences.” These themes highlight the need to redesign digital environments according to children’s developmental needs and lived experiences. The study further identifies three major models of age-appropriate design: “Designing Dedicated Platforms,” “Optimizing Local Platforms,” and “Developing Strict Regulations and Regulatory Policies.” The findings suggest that child-centered digital governance requires integrating protection, innovation, and design strategies responsive to young users’ experiences. گسترش فزاینده فناوری‌های دیجیتال و سکوهای اجتماعی، ضرورت بازاندیشی در طراحی محیط‌های آنلاین متناسب با نیازها و ویژگی‌های رشدی کودکان و نوجوانان را به مسئله‌ای جهانی تبدیل کرده است. اگرچه برخی رویکردها، فضای مجازی و ابزارهای هوشمند را عمدتاً از منظر تهدید و آسیب مورد توجه قرار داده‌اند، این پژوهش با اتخاذ نگاهی چندوجهی، فرصت‌محور و در عین حال آسیب‌زدا، به بررسی ضرورت متناسب‌سازی سکوهای اجتماعی و فضای مجازی می‌پردازد. پژوهش حاضر با رویکردی کیفی و با بهره‌گیری از دو تکنیک مصاحبه و مشاهده مشارکتی، دیدگاه‌ها، باورها، کنش‌ها و ترجیحات دوازده کاربر کودک و نوجوان ایرانی را بررسی کرده و ضمن تحلیل این داده‌ها، الگوهای شاخص متناسب‌سازی در سطوح جهانی و محلی، با تمرکز بر کشورهای بریتانیا و روسیه، را دسته‌بندی می‌کند. یافته‌ها پنج مضمون اصلی شامل «دسترس‌پذیری تسریع‌شده»، «سربه‌هوایی دیجیتال»، «ایمن‌انگاری فضای مجازی»، «انسان‌پنداری فناوری: دانای کل معتمد» و «بنیان‌های کودکانه، رجحان‌های بالغانه» را آشکار ساخت که اهمیت بازطراحی محیط‌های دیجیتال برای نسل کودک و نوجوان را نشان می‌دهد. همچنین سه الگوی اصلی در عرصه متناسب‌سازی شناسایی شد: «طراحی سکوهای اختصاصی»، «بهینه‌سازی سکوهای داخلی» و «تدوین قوانین سخت‌گیرانه و سیاست‌های تنظیم‌گری». نتایج پژوهش نشان می‌دهد که حکمرانی دیجیتال کودک‌محور نیازمند تلفیق حمایت، نوآوری و طراحی متناسب با تجربه زیسته کاربران کودک و نوجوان است. http://www.jicr.ir/article_579_258be18e31c8188555c2ff05b4d542c3.pdf