پژوهشگاه مطالعات فرهنگی، اجتماعی و تمدنی (وزارت علوم، تحقیقات و فناوری) فصلنامه تحقیقات فرهنگی ایران 2008-1847 مقالات آماده انتشار 2026 07 13 Exploring the meaning of religion in students’ daily life واکاوی معنای دین در زندگی روزمره دانشجویان 582 10.22035/jicr.2026.3568.3789 FA امید بابائی استادیار، گروه جامعه‌شناسی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران Journal Article 2025 10 28 The meaning of religion in daily life is a complex and multifaceted issue that has profound and widespread effects on human thoughts, behavior, and social relationships. The aim of the present study is to explore the meaning of religion in students’ daily life. This study was conducted using a qualitative method and a phenomenological approach. The participants in this study were eighteen students (male and female) from the Faculty of Literature and Humanities of Payam Noor University in the center of Shahrekord, who were selected through purposive sampling based on criteria and theoretical saturation. The data were collected through semi-structured and in-depth interviews. The collage method was used to analyze the data, and two strategies, peer feedback and member control, were used to validate the research. After compiling a list of students’ important statements about the meaning of religion in everyday life, the main themes of the research – “Religion as an identity support in the storm of life’s changes”, “Religion as a meaning-giving element to the suffering and ambiguities of life”, “Religion as a comforting arm and a haven of existential relief”, “Religion as a moral compass in everyday desires”, “Religion as a personal and direct relationship with God” – were extracted and described. The results indicate that the experience manifested in this context represents religion as an interpretive system through which the student transforms the challenges arising from structural pressures and existential suffering of everyday life into a meaningful and bearable whole. معنای دین در زندگی روزمره از موضوعات پیچیده و چندوجهی است که تأثیرات عمیق و گسترده‌ای بر افکار، رفتار و روابط اجتماعی انسان‌ها دارد. هدف پژوهش حاضر واکاوی معنای دین در زندگی روزمره دانشجویان است. این پژوهش با روش کیفی و با رویکرد پدیدارشناسی انجام شده است. مشارکت‌کنندگان در این پژوهش هجده نفر از دانشجویان (پسر و دختر) دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه پیام نور مرکز شهرکرد هستند که از طریق نمونه‌گیری هدفمند از نوع معیار محور و با اشباع نظری انتخاب شده‌اند. داده‌ها از طریق مصاحبة نیمه‌ساخت‌یافته و عمیق جمع‌آوری شده است. به منظور تجزیه و تحلیل داده‌ها از روش کولایزی و جهت اعتباریابی پژوهش از دو استراتژی بازخورد همتایان و روش کنترل اعضا استفاده شده است. پس از تهیه فهرستی از اظهارات مهم دانشجویان در مورد معنای دین در زندگی روزمره، مضامین اصلی پژوهش - «دین به مثابه تکیه‌گاه هویتی در طوفان تغییرات زندگی»، «دین به مثابه معنابخش به رنج و ابهامات زندگی»، «دین به مثابه بازوی آرامش‌بخش و مأمن تسکین وجودی»، «دین به مثابه قطب‌نمای اخلاقی در تمایلات روزمره»، «دین به مثابه رابطه‌ای شخصی و بی‌واسطه با خدا» - استخراج و توصیف شدند. نتایج بیانگر آن است که تجربه تجلی‌یافته در این بستر، دین را به مثابه یک نظام تفسیری بازنمایی می‌کند که دانشجو به واسطه آن چالش‌های ناشی از فشارهای ساختاری و رنج‌های وجودیِ زندگی روزمره را به یک کلِ معنادار و قابل‌تحمل تبدیل می‌نماید. http://www.jicr.ir/article_582_46922a0880a8f11f8f69cbb52b1396be.pdf