پژوهشگاه مطالعات فرهنگی، اجتماعی و تمدنی (وزارت علوم، تحقیقات و فناوری)فصلنامه تحقیقات فرهنگی ایران2008-184717420241221University of Tehran; Teymourtash or Foroughi? On the occasion of the 90th anniversary of its establishmentدانشگاه تهران؛ تیمورتاش یا فروغی؟ به مناسبت نودمین سال تأسیس19122254310.22035/jicr.2025.3217.3692FAرضاماحوزیاستاد فلسفه، پژوهشگاه مطالعات فرهنگی، اجتماعی و تمدنی، تهران، ایرانJournal Article20250221University of Tehran, the first and largest institution of modern higher education in Iran, has been the subject of numerous analyses and descriptions. Many of these analyses have focused on the why and how of its establishment. Many individuals have insisted on having a role in the story of University of Tehran's birth. However, the emergence of such an important institution cannot be reduced to individual concerns and efforts. In light of this, the present paper discusses the why and how of the establishment of University of Tehran in the context of two discourses: "progress" and "Iranian modernity," represented by Abdolhossein Teymourtash and Mohammad Ali Foroughi. This paper, with a historical and analytical approach, re-examines the statements, actions, and events of the first decade of the Pahlavi government, particularly concerning the development of higher education (higher education) to show why the discourse of progress, which focused on the creation of a small and limited Dar al-Fonun, ultimately gave way to the discourse of Iranian modernity, which envisioned the creation of a large university with multiple branches; a discourse that served as the basis for the establishment of University of Tehran, which later contributed to the content of this discourse.دانشگاه تهران، نخستین و بزرگترین نهاد آموزش عالی مدرن در ایران، تا کنون موضوع تحلیلها و توصیفهای بسیار بوده است. بسیاری از این تحلیلها، معطوف به چرایی و چگونگی و زمینهها و جریانهای مؤثر در تأسیس این نهاد بوده است. کم نبودهاند افرادی که اصرار داشتهاند خود را در داستان تولد دانشگاه تهران سهیم سازند. بااینحال، نمیتوان برآمدن چنین نهاد مهمی را به دغدغهها و پیگیریهای فردی و یا یک یا چند زمینه محدود فروکاست. عطف به این مهم، نوشتار پیشرو، چرایی و چگونگی تأسیس دانشگاه تهران را در میانه دو گفتمان «ترقی» و «مدرنیته ایرانی» با نمایندگی عبدالحسین تیمورتاش و محمدعلی فروغی به بحث گذاشته است. بر این اساس، نوشتار پیشرو، با رویکرد تاریخی و تحلیلی، اقوال و اقدامات و رویدادهای ده سال نخست حکومت پهلوی را عطف به توسعه آموزش عالی (تعلیمات عالیه) مورد واکاوی و تحلیل قرار داده است تا نشان دهد چرا گفتمان ترقی با نگاهی به ایجاد دارالفنونی محدود و کوچک در اندیشه تیمورتاش و یاران او، در نهایت جای خود را به گفتمان مدرنیته ایرانی با نگاهی به ایجاد دانشگاهی بزرگ با شعبات متعدد در اندیشه فروغی و اندیشمندان گرد او داد؛ گفتمانی که مبنای تأسیس دانشگاه تهران قرار گرفت تا پس از تأسیس، خود نیز به ایجاد محتوای این گفتمان کمک کند.http://www.jicr.ir/article_543_81448138f5f163ccdba4acc69819f280.pdfپژوهشگاه مطالعات فرهنگی، اجتماعی و تمدنی (وزارت علوم، تحقیقات و فناوری)فصلنامه تحقیقات فرهنگی ایران2008-184717420241221The dual-spacization and representation of national identity on Instagramدوفضاییشدن و بازنمایی هویت ملی در اینستاگرام53053210.22035/jicr.2024.3367.3632FAسعیدرضاعاملیاستاد ارتباطات، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه تهران، تهران، ایرانساراناظمیدانشجوی دکتری ایرانشناسی، مطالعات ایران، دانشکده مطالعات جهان، دانشگاه تهران، تهران، ایران0009-0001-7827-1818شاهوصباراستادیارمطالعات ایران، دانشکده مطالعات جهان، دانشگاه تهران، تهران، ایران0000-0001-5801-7137Journal Article20240914The communication and information revolution has created a new space of human existence that lies outside the old concept of time and space i.e. free of borders and is rapidly changing our world. The second space, that is, virtual is constantly developing and expanding, conceptualizing, producing and disseminating content, and intertwining itself with the natural world. This article combines the dual spacization and representation theories to identify how national identity, as the highest and most significant, is represented in the virtual space. By adopting the critical discourse analysis method alongside grounded theory, our examination of Instagram posts identifies a confrontation between Iranian and Islamic identities and a need for greater convergence and interaction between these two identities to achieve a moderate, balanced identity that fosters national cohesion and harmony. Targeted strategies and policies pursued by political and other relevant institutions, in particular micro and macro planning of the use of virtual space, will bring Iranian and Islamic identities closer together, offering an Iranian-Islamic identity that more effectively represents Iran's culture and civilization.انقلاب ارتباطات و اطلاعات در عصر حاضر فضای جدیدی را در حیات انسانی رقم زده است. فضایی بیزمان، بیمکان و فاقد مرز که با سرعت بسیار جهانِ ما را تغییر میدهد. فضای دوم یا فضای مجازی با رشد و گسترش بیوقفه بهطور مداوم در حال مفهومسازی، تولید محتوا و انتشار آن و احاطه جهان طبیعی است. این مقاله تحت پارادایم «دوجهانیشدن و دوفضاییشدن» و نظریه «بازنمایی» میکوشد تا دریابد هویت ملی بهعنوان عالیترین و مهمترین سطح هویتی در فضای مجازی چگونه بازنمایی میشود. با اتخاذ روش «تحلیل گفتمان انتقادی» و روش «دادهبنیاد» دریافتیم که در مطالعه صفحاتی از اینستاگرام تقابل دو هویت ایرانی و اسلامی دیده میشود و برای رسیدن به وفاق و انسجام ملی هر چه بیشتر، نیاز به همگرایی و تعامل این دو هویت و در پیش گرفتن هویتی متعادل و میانهرو احساس میشود. استفاده از راهبردها و سیاستهای متناسب از سوی نظام سیاسی و نهادهای ذیربط و برنامهریزیهای خرد و کلان در استفاده از فضای مجازی خواهد توانست دو هویت ایرانی و اسلامی را به هم نزدیک کند و هویت ایرانی- اسلامی پاسخگوی مناسبتری برای معرفی فرهنگ و تمدن ایران خواهد بود.http://www.jicr.ir/article_532_298f95e1bf9136124592c8d4825a06fc.pdfپژوهشگاه مطالعات فرهنگی، اجتماعی و تمدنی (وزارت علوم، تحقیقات و فناوری)فصلنامه تحقیقات فرهنگی ایران2008-184717420241221The culture of women's fandom in Iranian football; motivations, styles, and challengesفرهنگ هواداری زنان در فوتبال ایران؛ انگیزهها، سبکها و چالشها316052710.22035/jicr.2024.3308.3587FAزهراصباغیکارشناسی ارشد مطالعات فرهنگی، دانشکده علوم اجتماعی علامه طباطبایی، تهران، ایران0009-0005-6084-8446محمدسعیدذکاییاستاد تمام و مدیرگروه مطالعات فرهنگی دانشکده علوم اجتماعی علامه طباطبایی، تهران، ایران0000-0001-7134-0801Journal Article20240305Women's football fandom is an overlooked topic in social science researches as women are typically ignored in sociological studies on football. The general public perception is that women are not genuine or authentic supporters of this sport, which is often considered a male-dominated and male-owned. The challenges for Iranian female football fans are even more pronounced due to their exclusion from the public discourse surrounding the football fandom. They lack a dedicated space for independent action and face restrictions on entering stadiums. For years, Iranian female fans have employed various forms of action and resistance to be more than silent and invisible supporters. This article relies on a thematic analysis of qualitative data from thirty interviews with Iranian female football fans to identify the motivations behind their entry into the football arena. It also examines how they express their fandom and challenges in this process. The findings reveal that women's exclusion from stadiums drives them to alternative methods of displaying their fandom. Throughout this journey, Iranian female football fans encounter numerous gendered and discriminatory stereotypes that manifest differently at various stages.هواداری زنان در فوتبال از موضوعات مغفول پژوهش در علوماجتماعی است. معمولاً زنان در پژوهشهای جامعهشناختی پیرامون فوتبال نادیده انگاشته میشوند. نگاه عامهٔ مردم بر این است که زنان هواداران واقعی و اصیل این ورزش نیستند و میدان این ورزش، میدانی مردانه و متعلق به مردان است. هواداری زنان ایرانی بهمراتب سختتر و دشوارتر نیز میشود؛ زیرا آنها در گفتمان عمومی در جرگهٔ هواداران فوتبال بهشمار نمیآیند. میدانی از آن خود و برای کنشورزیهای مستقل ندارند و با محدودیت ورود به استادیومها مواجه هستند. زنان هوادار ایرانی سالهاست با بهکارگیری اشکال متفاوت و گوناگونی از کنش و مقاومت، در تلاشاند چیزی بیش از هوادارانی خاموش و نامرئی باشند. مقالهٔ حاضر با اتکا به تحلیل مضمون مصاحبههای کیفی حاصل از سی مصاحبه با زنان ایرانی هوادار فوتبال، بهدنبال شناسایی انگیزههای ورود زنان به میدان ورزشی فوتبال است و شیوههای بروز هواداری آنها و نیز چالشهایی که در این مسیر با آن روبهرو هستند را بررسی میکند. نتایج نشان میدهد محرومیت زنان از حضور در استادیومها، آنها را به شیوههایی جایگزین برای بروز کنشهای هوادارانه میکشاند. در این مسیر، زنان ایرانی هوادار فوتبال با کلیشههای جنیستزده و تبعیضآمیز زیادی مواجه هستند که در هر برهه بهشکلی متفاوت خود را نمایان میسازد.http://www.jicr.ir/article_527_13f320e7b5ead1024ac95c3b208610db.pdfپژوهشگاه مطالعات فرهنگی، اجتماعی و تمدنی (وزارت علوم، تحقیقات و فناوری)فصلنامه تحقیقات فرهنگی ایران2008-184717420241221Viewpoints of experts about the mentality of Iranian society towards recreational spaces: Applying the theoretical model of Oldenburg's third placeدیدگاه صاحبنظران در مورد ذهنیت جامعه ایرانی به فضاهای تفریحی با استفاده از الگوی نظری ِمکان سوم اولدنبرگ619453310.22035/jicr.2024.3332.3604FAعزت الهمیرزائیاستادیار جامعهشناسی فرهنگی، گروه تعاون و رفاه اجتماعی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران0009-0002-0678-0485Journal Article20240515The present study aims to review the opinions of experts on the Iranian society's mentality towards recreational spaces. This is a qualitative research based on contextual theorizing, for which, 17 professors and experts in the field pf social sciences (cooperative trends and social welfare, social planning and cultural policymaking) from Tehran, Allameh Tabatabai and Kharazmi universities were interviewed and the data were analyzed using MAXQDA software. The findings indicated the existence of two central propositions about the government's welfare schemes in recreational spaces: 1) Entertainment spaces are not neutral, level, accessible and simple. 2) Iranian society wants entertainment spaces that either uncontrollable or less controllable by the government. Also, the results showed that recreational spaces can change from the environmental to entertainment purpose and shape good liesure times to the subjects that require important criticisms of values and norms from civil disobedience and misbehavior. Therefore, it is suggested to adopt strategies such as creating purposeful entertainment in public spaces, investing and taking care of spaces related to people and increasing its quality, reproducing meaning in the official media as the most accessible entertainment spaces, increasing festivals and religious carnivals, making them accessible to everyone, such as with connecting streets, and creating a platform for the needy sections of the society. With these, it is possible to strengthen the recreational spaces in the Iranian society and prevent them from becoming models of disobedience or civil disobedience.مقاله حاضر با هدف بررسی دیدگاه صاحبنظران در مورد ذهنیت جامعه ایرانی به فضاهای تفریحی انجام شد. روش پژوهش کیفی و مبتنی بر نظریهپردازی زمینهای بود که برای این منظور با تعداد 17 نفر از اساتید و صاحبنظران علوم اجتماعی (گرایشهای تعاون و رفاه اجتماعی، برنامهریزی اجتماعی و سیاستگذاری فرهنگی) دانشگاههای تهران، علامه طباطبائی و خوارزمی مصاحبه شد و متون مصاحبه با بهرهگیری از نرم افزار MAXQDA مورد تحلیل و واکاوی قرار گرفت. یافتهها حاکی از وجود دو گزاره محوری در باب اقدامات رفاهی حاکمیت در فضاهای تفریحی بود: الف. فضاهای تفریحی عرصهای خنثی، همسطح، قابل دسترسی و ساده نمیباشند. ب. جامعه ایرانی خواهان فضاهای تفریحی کنترل ناپذیر و یا کمتر کنترل پذیر از سوی حاکمیت است. همچنین نتایج نشان داد که فضاهای تفریحی میتوانند از معنای محیطی برای سرگرمی و شکلدهی به اوقات خوش در وقت فراغت به سوژههایی بدل شوند که خواهان انتقادات مهم به ارزشها و هنجارها از مسیر نافرمانی و بدفرمانی مدنی باشند. از این رو، پیشنهاد میگردد با اتخاذ استراتژیهایی چون ایجاد تفریحات هدفمند در فضاهای عمومی، سرمایهگذاری و رسیدگی به فضاهای تفریحی ِمورد علاقه مردم و افزایش کیفیت آن، بازتولید معنایی در رسانههای رسمی به عنوان در دسترسترین فضاهای تفریحی، افزایش جشنوارهها و کارناولهای مذهبی در سطح جامعه بهویژه در فضاهای قابل دسترس برای همگان مثل خیابان و بسترسازی استفاده از فضاهای تفریحی برای قشر نیازمند جامعه میتوان به تقویت فضامکانهای تفریحی در جامعه ایران و جلوگیری از تبدیل آنها به الگوهای نافرمانی و یا بدفرمانی مدنی اقدام نمود.http://www.jicr.ir/article_533_df877f3865752637daa540ea9cbc474f.pdfپژوهشگاه مطالعات فرهنگی، اجتماعی و تمدنی (وزارت علوم، تحقیقات و فناوری)فصلنامه تحقیقات فرهنگی ایران2008-184717420241221Young women’s experiences of spending leisure time in the context of Instagram challengesتجربه گذران اوقات فراغت زنان جوان در بستر چالشهای اینستاگرامی9512452810.22035/jicr.20243299.3579FAفاطمهمحمدیاستادیار جامعهشناسی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایرانکوثردرزی نژادکارشناسی ارشد جامعهشناسی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران0009-0004-9132-5237Journal Article20240204Undoubtedly, Instagram significantly impacts people's everyday life in the social, cultural, economic, and political arenas. One of the handset applications become common among young Iranians, especially girls, during their free time is Instagram. In recent years, this app has evolved from a domain of recreation to, in many cases, a career field for youth. In the meantime, one of the most well-liked Instagram activities is what is known as an Instagram challenge. In general, "challenge" refers to videos shared widely, especially by bloggers. This study examines twenty young female bloggers between the age group of 18 and 30. Thematic analysis, a semi-structured interviewing tool, and coding for data analysis were used in this study's qualitative methodology. To better analyze the behavior of these young women, Robert Stebbins' theory of transforming informal leisure time into formal one has been used. The three main categories of the paradoxical situation of leisure/career, the centrality of Instagram in facilitating the possibility of challenge, and the creation of financial channels in the context of Instagram rituals were extracted from the interviews. In general, these users talked about the goals and methods of setting challenges, the conditions of creating these challenges, and how they turned casual leisure into serious leisure by paying for classes to increase their audience on Instagram and not be discouraged despite failures and the efforts they made.در سالهای اخیر فضای اینستاگرام از بستری بهمنظور گذران اوقات فراغت فراتر رفته و در موارد متعددی به عرصهٔ شغلی جوانان تبدیل شده است. در این بین، آنچه که به طور کلی به عنوان چالشهای اینستاگرامی شناخته میشود از جمله فعالیتهای پربازدید در فضای اینستاگرام است. چالش عموماً به ویدئوهایی اشاره دارد که توسط خیل عظیمی از افراد به ویژه بلاگرها منتشر میشود. ازآنجاکه تولید این چالشها بخش مهمی از زمان اوقات فراغت این زنان جوان را پر کرده بود بر آن شدیم تا پژوهشی علمی درباره نقش این چالشها بر زندگی زنان جوان انجام دهیم. این پژوهش بر روی 20 نفر از زنان جوان 18 تا 30 ساله، با روش تحلیل مضمون و با ابزار مصاحبه نیمه ساختاریافته انجام شدهاست. برای تحلیل بهتر رفتارهای این زنان جوان مفهوم تبدیل اوقات فراغت غیررسمی به رسمی رابرت استبینز مدنظر قرار گرفت. سه مقولة اصلی موقعیت تناقضگونهٔ فراغت/ حرفه، محوریت اینستاگرام در تسهیل امکان چالش و خلق مجراهای مالی در بستر مناسک اینستاگرامی از مصاحبهها استخراج شد. نتایج این پژوهش نشان میدهد که اهداف کاربران به منظور شرکت در چالشها متأثر از عواملی همچون کسب درآمد و سرگرم شدن در وقت آزاد بودهاست؛ در عین حال شرکت در این چالشها به مثابهٔ حضور در بازاری رقابتی است که نیازمند خلاقیت و استمرار به منظور دیده شدن در فضای اینستاگرام است.http://www.jicr.ir/article_528_f4be00279ee2e0a53eafdaa94a151e2c.pdfپژوهشگاه مطالعات فرهنگی، اجتماعی و تمدنی (وزارت علوم، تحقیقات و فناوری)فصلنامه تحقیقات فرهنگی ایران2008-184717420241221The conflict between idealism and realism in the cinema of Mohammad Hossein Mahdavian; The analysis of three films “Lottery”, “Rad-e-Khoon”, and “Majaraye Nimrooz”تنازع آرمانخواهی و واقعبینی در سینمای محمدحسین مهدویان با تحلیل سه فیلم «لاتاری»، «ماجرای نیمروز» و «ردخون»12515552910.22035/jicr.2024.3262.3548FAمحمدزعیم زادهدانشجوی کارشناسی ارشد مطالعات فرهنگی و رسانه، گروه ارتباطات، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه تهران، تهران، ایران0009-0002-0894-0120پرویزامینیاستادیار علوم سیاسی و مطالعات انقلاب اسلامی، دانشکده علوم سیاسی، دانشگاه شاهد، تهران، ایران0009-0008-6922-4914Journal Article20231202The intricate dynamic between idealism and realism, coupled with the challenges of regulating their interrelation, plays a major role in forming social structures and community life. Post-revolutionary systems, having successfully redefined prevailing conditions through the proposition of an idealized state, confront the difficult challenge of defining new paradigms that are consistent with this ideal. Cinema, as a social institution, by means of its narrative language can address profound social dilemmas and actively participate in the representation and organization of conflicts inherent in collective existence, most notably the ideological discord between idealism and realism.Several generations of Iranian filmmakers in the post-Islamic revolution cinema through the perspective of their ideology have concentrated on this issue and provided various interpretations of the dynamic tension between idealistic ambitions and pragmatic reality. In this study, three feature films, “Lottery”, “Majaraye Nimirroz [Midday Adventures]”, and “Rad-e Khoon [Trace of Blood]” by Mohammad Hossein Mahdavian, one of the young directors of Iran who have explored this conflict, are examined through an analytical lens influenced by John Fiske methodology. The findings reveal that in these films idealism manifests itself in conscientiousness, Jihad, and principlism, while realism is represented in concepts such as pragmatism, pacifism, and tolerance. Although the filmmaker seems to favor pragmatic ideas, he perceives both idealism and realism as fundamentally deficient in isolation.در هر جامعه انقلابی پس از چند سال با رخ نمایاندن نتیجه عملی انقلاب مسئله نزاع آرمان و واقعیت موضوعیت مییابد. سینما بهمثابه یک نهاد اجتماعی همواره واجد این ظرفیت بوده است که اهم مسائل اجتماعی را بر اساس زبان خود روایت کند و در طرح و صورتبندی منازعات زندگی جمعی، از جمله نزاع آرمانگرایی و واقعگرایی مشارکت کند. در پژوهشهای پیشین در مواردی اثر تغییر گفتمانها بر تغییر سینماگران مورد بررسی قرار گرفته است اما تمرکزی بر مسئله آرمان و واقعیت نشده است. نسلهای مختلف از سینماگران ایرانی بر موضوع آرمان تمرکز داشتهاند. در دهههای 60 ،70 و 80 این موضوع در آثار کارگردانانی چون محسن مخملباف، ابراهیم حاتمیکیا و رضا میرکریمی دیده شده است. در نسل جدید سینماگران هم محمدحسین مهدویان کارگردانی است که این مسئله برایش موضوعیت دارد. در این تحقیق هر سه اثر محمد حسین مهدویان یعنی «لاتاری»، «رد خون» و «ماجرای نیمروز» که مربوط به موضوع آرمان و واقعیت است به روش جان فیسک، مورد تحلیل و بررسی قرار گرفته است. نتیجه تحلیل این سه فیلم این است که محمدحسین مهدویان در نزاع آرمان و واقعیت، نه به طور کامل طرف آرمان است و نه واقعیت و هر دوی این نگاه ها را نابسنده میداند، هرچند نگاه آرمانی صرف را مخربتر تصویر کرده است.http://www.jicr.ir/article_529_37f0e884fbad9667e38940169d0a3c95.pdfپژوهشگاه مطالعات فرهنگی، اجتماعی و تمدنی (وزارت علوم، تحقیقات و فناوری)فصلنامه تحقیقات فرهنگی ایران2008-184717420241221Superhero's house in cinema: Analyzing the concept of home within the Marvel and DC cinematic universes from 2008 to 2023خانۀ ابرقهرمان در منظر سینما؛ واکاوی مفهوم خانه در دید سینمای ابرقهرمانی دنیای مارول و دیسی از 2008 تا 202315719049610.22035/jicr.2024.3185.3488FAکیمیاهدایتیپژوهشگر دکتری معماری، دانشکده معماری، دانشگاه خاتم، تهران، ایران0009-0000-3184-2233علیعسگریاستادیار دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران0000-0002-5726-7051Journal Article20240123The medium of cinema, as a potent and influential art, consistently endeavors to present a more authentic representation of the narrative by intricately interweaving elements such as plot, characters, and scenes. This endeavor extends to the deliberate incorporation of explicit and implicit symbolism within the design and architecture of urban landscape. This research seeks to address: How does the description and placement of a location as a backdrop for narrative relate to the character development and thematic content in Marvel and DC cinematic productions? Specifically, this study aims to assess the alignment between prevalent architectural signifiers associated with superheroes and the thematic characterizations found in Marvel and DC films. This investigation aspires to decipher the underlying meanings and metaphors inherent in the concepts underpinning the design of residences and urban landscapes inhabited by superheroes. Production designers within the Marvel and DC film franchises deliberately craft diverse urban settings, with each showing emblematic of concepts such as gentrification and the physical and mental prowess of respective superheroes, often manifesting through variations in architectural styles, encompassing classical, high-tech, and bionic aesthetics. Notably, this architectural characteristic evolves in response to the narrative's temporal dimensions. Nevertheless, there remains a consistent thread of "mysterious architecture concealing hidden spaces and connections" and "precisely articulated juxtapositions beneath an ostensibly simplistic facade" recurring across the diverse residences featured in these cinematic worlds.رسانۀ تأثیرگذار و قدرتمند سینما، همواره سعی دارد تا با پیوند داستان، شخصیت و صحنه، تلاش در واقعیتر نشان دادن کلیت داشته باشد و این موضوع با استقرار نشانههایی تصریحی و تلویحی در پردازش طراحی ابنیه و شهرها نمایش داده شده و دنبال شود. تعریف و جایگاه مکان بهعنوان صحنهای برای شکلگیری داستان، چگونه و تا چه میزان با شخصیتپردازی و محتوای داستانی فیلمهای دنیای مارول و دیسی ارتباط دارد؟ این مقاله در صدد، سنجش تطابق شاخصهای مشترک معماری در بناهای مرتبط با ابرقهرمانان و شخصیتپردازی محتوایی فیلمهای دنیای مارول و دیسی است. مقاله حاضر با ماهیت توصیفی و متکی بر تحلیل محتوا در پارادایمی کیفیـتفسیری و رویۀ نشانهشناختی معنایی و زبانشناسانه سعی در خوانش معناها، استعارهها و چگونگی پیوند دلالت در پندارههای مرتبط با طراحی خانه و شهر ابرقهرمانان دنیای مارول و دیسی خواهد داشت. طراحان صحنه در فیلمهای مارول و دیسی، سعی در معرفی دگرفضاهایی در مقیاس شهر دارند که مفاهیمی همچون اصالت و برتری عقلی و جسمی ابرقهرمانان خود را با نمودهایی متنوع از معماری کلاسیک و طبیعتگرا نمایش میدهند. این ویژگی بهواسطه خصوصیات زمانی مرتبط با داستان تغییر مییابد. اما «معماری پر رمز و راز و ابهام در چینش فضاهای مخفی و اتصالات» و «ترکیبات تیز و صریح در پشت ظاهری ساده» برای هر یک از خانهها، نسبتاً تکرار شده است.http://www.jicr.ir/article_496_b534ba68236ba543ae44b22bd110a1d6.pdf