پژوهشگاه مطالعات فرهنگی، اجتماعی و تمدنی (وزارت علوم، تحقیقات و فناوری)فصلنامه تحقیقات فرهنگی ایران2008-18479320161220Liminal Identity of Gypsies in Tehranهویت در آستانۀ کولی های ساکن در تهران12931910.22035/ijcr.2016.319FAثمرهصفی خانیدانشجوی دکتری جامعه شناسی، گرایش بررسی مسائل اجتماعی ایران، دانشگاه الزهراء (س)سید یعقوبموسویدانشیار گروه علوم اجتماعی دانشگاه الزهراءقنبرعلیرجبلواستادیار گروه علوم اجتماعی دانشگاه الزهراء (س)Journal Article20160209In this Paper, through the analysis of the narrations of the Roma, the presence of Gypsies community in Tehran was studied. The liminal identity of Gypsies has been explained based on their four most frequent interactional behaviors four interact more frequent in recent times; namely four cycles of beggingconsumption, imprisoned – out of the prison, addiction - non-addiction and unstable sexual relationships. Gypsies are studied as a community in transition in urban areas such as <em>Khak Sefid</em>, <em>DarvazehQar</em> and <em>Labekhat</em>.This article will show that as a result of modernization of Iran, Gypsies have experienced a transition but remain at liminal Stage and in the Liminalty. This leads to a liminal identity of Gypsies and they have not been able to go to the next stage, the stage of post-liminality and to integrate in the structures of Iran in general and of Tehran in particular.در این تحقیق از طریق تحلیل، روایتهایی از کولی بودن ونحوۀ حضور اجتماعِ کولیها در شهر تهران مطالعه شده است.عمدهترین و مکررترین تعاملاتی که کولیها با محیط اجتماعی پیرامون خود در دوران اخیر تجربه کردهاندـ یعنی چهار چرخۀ گداییـ مصرف، اعتیادـپاکی، زندانـآزادی و روابط ناپایدار جنسیـ در پرتو مفهوم آستانگی توضیح داده شده است؛ چگونگی «بودنِ» کولیها بهعنوان یک اجتماع در حال گذردر بسترهای کنونی جامعه ایران بهطور عام و در متنهای شهریای چون محلههای خاک سفید، دروازه غار و لب خط در تهران بهطور خاص توضیح و نشان داده شده است که چگونه کولیها با گذر از مرحله پیشاآستانگی در مرحلۀ آستانگی باقی مانده و نتوانستهاند از این مرحله خارج شوند و بدین ترتیب دارای هویتهای درآستانهای شدهاند که گذار آنها را به مرحلۀ پساآستانگی و جذب ایشان در بسترهای کنونی شهر تهران را با موانع جدی روبهرو ساخته است.http://www.jicr.ir/article_319_8d3bba7425e7c98c50f52ca1b52d3735.pdfپژوهشگاه مطالعات فرهنگی، اجتماعی و تمدنی (وزارت علوم، تحقیقات و فناوری)فصلنامه تحقیقات فرهنگی ایران2008-18479320161220Theoretical and Behavioral Conformity in Scientific Ethics Norms of Studentsبررسی انطباق نظری و رفتاری در هنجارهای اخلاق علمی دانشجویان315532010.22035/ijcr.2016.320FAشهلاخلفیدانشجوی دکترای جامعهشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم تحقیقات تهرانمحمدرضاجوادی یگانهدانشیار دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهرانمهردادنوابخشدانشیار گروه جامعهشناسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزJournal Article20160718This article aims to achieve the theoretical and behavioral preferences on scientific Ethics norms among PhD students and the level of conformity and unconformity of theoretical and behavioral preferences on scientific Ethics norms among PhD students. It also aims to achieve the realities based on the conflicts and to explain factors related to level of conflict of these values. This article has a combined approach ranging from Ethics theories based on inter- role conflict of Dahrendorf, scientific Ethics indicators of Resnick, Merton, Parsons, Goffman and Ethics Growth theories. Methodology is based on a field survey and its population is PhD students of fields of humanities, engineering and basic sciences from Shahid Beheshti University. One hundred ninety-six students were chosen by complete enumeration method and they were under a test by a questionnaire with total validity 80% and 81% .The results showed there is no complete conformity between theoretical and behavioral preferences on scientific Ethics norms among PhD students so that 16.33 of the students have over 60% conformity and 83.68 of them have over 40% unconformity and The level of unconformity in the theoretical and behavioral preferences on scientific Ethics norms are different in the three fields (among PhD students of fields of humanities, engineering and basic sciences). In addition, when the theoretical preferences -12 Ethics indicators- are considered to each other, there is no conflict among them but in the comparison of the theoretical preferences and behavioral preferences, there is unconformity (conflict) between theoretical and behavioral preferences.هدف از بررسی موضوع مقاله حاضر که از نظریۀ رشد اخلاقی، نظریۀ مرتن، نظریۀ پارسونز، نظریۀ گافمن، نظریۀ تعارض دروننقشی دارندورف و نظریۀ معیارهای اخلاق علمی رزنیک بهره گرفته است، دستیابی به ترجیحات نظری و رفتاری مربوط به هنجارهای اخلاق علمی دانشجویان دکتری و میزان انطباق و عدم انطباق آنها است. در این پژوهش با روش پیمایش بهوسیلۀ پرسشنامه اعتباریافته با پایایی 81 و 80 درصد، 196 دانشجوی دکتری بهصورت تمامشماری در سه گروه علوم پایه، فنی مهندسی و علوم انسانی دانشگاه شهید بهشتی، تحت آزمون قرار گرفتهاند. نتایج حاصله حاکی از عدم انطباق کامل بین ترجیحات نظری و رفتاری در هنجارهای اخلاق علمی دانشجویان دکتری است. 16.33 درصد دانشجویان در ترجیحات نظری و رفتاری مربوط به هنجارهای اخلاق علمی دارای انطباق بیش از 60 درصد و 83.68 درصد آنان، دارای عدم انطباق بیش از 40 درصد هستند و میزان عدم انطباق در ترجیحات نظری و رفتاری مربوط به هنجارهای اخلاق علمی در میان سه گروه تحصیلی متفاوت است. نتایج تحقیق نشان میدهد ترجیحات مربوط به هنجارهای اخلاق علمی (انتظارات دروننقشی) در هر یک از سطوح نظری و رفتاری جداگانه دارای انطباق بوده ولی در مقایسه میان ترجیحات نظری و رفتاری مربوط به هنجارهای اخلاق علمی (انتظارات دروننقشی)، انطباق بالایی وجود ندارد.http://www.jicr.ir/article_320_320722549d1751cf3f247855f937b982.pdfپژوهشگاه مطالعات فرهنگی، اجتماعی و تمدنی (وزارت علوم، تحقیقات و فناوری)فصلنامه تحقیقات فرهنگی ایران2008-18479320161220Criterias of Cultural Policy-Making in Imam Khomeini’s Thoughtسیاست و فرهنگ؛ شاخصهای سیاستگذاری فرهنگی از دیدگاه امام خمینی (ره)579032110.22035/ijcr.2016.321FAمجتبیباباخانیدانشجوی دکتری معارف اسلامی و علوم سیاسی، گرایش مسائل ایران، دانشگاه امام صادق (ع)اصغرافتخاریدانشیار علوم سیاسی، دانشکدة معارف اسلامی و علوم سیاسی دانشگاه امام صادق (ع)Journal Article20150906Culture is proposed as an important criterion in politics management which has been considered in various systems. althoughlots of cultural elements are forming gradually during the time and by the effect of different causes, one cannot ignore the role of government policies in organizing them. Therefore one of the important duties of government in Islamic society is to determine the principles and general policies in the scope of managing the culture of society. The cultural principles and policies of Islamic Republic of Iran, that are formed based on Islamic thoughts, of course should be designed and drawn upon these thoughts. Accordingly, the main question of the current research is that: what are the ruling principles in the cultural policy-making of Iran’s society? According to the operational approach of the researchers, Imam Khomeini’s theory has been chosen as the base of the research. For this purpose, the content analysis method is used to study his most important speeches in this realm and we have tried to represent a model in which explains the most important cultural policy-making principles in the view of Imam Khomeini.فرهنگ بهعنوان شاخصی مهم در مدیریت سیاست، در نظامهای مختلف مدنظر بوده است. هرچند بسیاری از عناصر فرهنگی در طول زمان و در اثر علل و عواملی گوناگونی بهتدریج شکل میگیرد، اما نمیتوان نقش سیاستهای حکومت در ساماندهی به آن را نادیده انگاشت. یکی از وظایف مهم حکومت در جامعة اسلامی، تعیین اصول و سیاستهای کلی در حوزة مدیریت فرهنگ جامعه است. اصول و سیاستهای فرهنگی نظام جمهوری اسلامی ایران که بر مبنای آموزههای اسلامی شکل گرفته است نیز طبعاً بر اساس این آموزهها باید طراحی و ترسیم گردد. به این ترتیب، سؤال اصلی تحقیق حاضر آن است که اصول حاکم بر سیاستگذاری فرهنگی در جامعة ایران کدامند؟ با توجه به رویکرد عملیاتی نویسندگان، نظریة امام خمینی بهعنوان محور و مبنای تحقیق انتخاب شده است. برای این منظور، با بهرهگیری از روش تحلیل محتوا، مهمترین بیانات ایشان در این حوزه مورد بررسی و تحلیل قرار گرفته و تلاش شده مدلی بیانگر مهمترین اصول سیاستگذاری فرهنگی از نگاه امام خمینی ارائه گردد.http://www.jicr.ir/article_321_caf1a3dfb505ffed0d024130f58c5cfa.pdfپژوهشگاه مطالعات فرهنگی، اجتماعی و تمدنی (وزارت علوم، تحقیقات و فناوری)فصلنامه تحقیقات فرهنگی ایران2008-18479320161220The Relationship Between Death and Religion in Cultural Scripts on Death and Dying Among the Sample of Tehran Residentsنسبت مرگ و دین در نمایشنامه های فرهنگی مرگ و مردن در بین نمونه ای از ساکنین شهر تهران9111732210.22035/ijcr.2016.322FAسارامزینانی شریعتیدانشیار دانشکدة علوم اجتماعی دانشگاه تهرانرضاتسلیمی طهرانیدکترای جامعهشناسی نظری فرهنگی از دانشگاه تهرانJournal Article20160409This article aims at understanding ordinary Tehran residents’ attitudes towards Death and Dying and recognizes the relationship between Death and Religion in their thoughts. Using Grounded Theory as method and semi structured interview as a technique, we reached to nine different Cultural scripts of death and dying among interviewees, including: fatalistic death, resurrection-oriented death, martyrdom-oriented death, mystical death, secular death, aesthetic/nihilistic death, agnostic death, and ambiguity-oriented death. Furthermore, we recognized religious and non-religious cultural scripts besides the rationalization and individualization of religion among them. According to our findings, there is no accordance between some interviewees’ thoughts and beliefs with their behavior and lifestyle so that one cannot guess people’s attitudes towards death and dying from their behavior or their appearance. In other words, we face no structural Homology between their ideas and their lifestyle. Moreover, most interviewees had mixed ideas and beliefs about death and dying, and it can indicate the social and cultural complexity of Tehran society. نوشتار حاضر در صدد دستیابی به دیدگاهها و تفکرات افراد معمولی ساکن شهر تهران در مورد مرگ و مردن و تشخیص نسبت مرگ و دین در بین آنهاست. در تحقیق حاضر پس از مرور مختصر دیدگاههای نظری، با استفاده از روش نظریة مبنایی و تکنیک مصاحبه نیمهساختاریافته دیدگاههای مصاجبه شوندگان در 9 نمایشنامه فرهنگی متمایز مرگ و مردن (نمایشنامههای: مرگ تقدیرگرا، مرگ معادگرا، مرگ عارفانه، مرگ شهادت طلبانه، مرگ تلفیقی، مرگ دنیوی، مرگ زیبا شناختی/پوچگرا، مرگ ندانمگرا و مرگ ابهامگرا) مشخص شدهاند و نمایشنامههای بیشتر دینی و بیشتر غیر دینی از هم متمایز گشتهاند. همچنین وجود تکثر و تنوع در دیدگاههای مصاحبهشوندگان در مورد مرگ و مردن، فردی شدن دین در بین تعدادی از آنها، تلفیقی شدن تفکرات و عدم وجود هماهنگی بین عقاید و باورها با رفتارها و شیوة زندگی برخی از آنها، از دیگر نتایج این تحقیق است.http://www.jicr.ir/article_322_5737c6ec2e0716f3d8a7a5c4e0de0d9a.pdfپژوهشگاه مطالعات فرهنگی، اجتماعی و تمدنی (وزارت علوم، تحقیقات و فناوری)فصلنامه تحقیقات فرهنگی ایران2008-18479320161220Iranian Historical – Religious TV Series’ Decoding by Sunnis’: A Case Study of Davoud Mirbagheri Worksرمزگشایی اهل سنت از سریالهای تاریخی ـ مذهبی سیما؛ مطالعۀ موردی آثار شاخص داوود میرباقری11914532310.22035/ijcr.2016.323FAسید بشیرحسینیاستادیار علوم ارتباطات، گروه علوم نوین رسانه، دانشکدۀ ارتباطات دانشگاه صدا و سیمامختارجعفریدانشجوی کارشناسی ارشد علوم ارتباطات، دانشگاه صدا و سیما (تهران)Journal Article20160227The purpose of this article is to address the communication discourse of Iranian historical – religious TV series based on the decoding of Sunnis and it is determined to analyze the discourse of the most important historical – religious TV series of IRIB directed by Davoud Mirbagheri from the perspective of Sunnis. Through realizing rights of religious minorities of religious TV programs it addresses the two fundamental principles of "unity" and "export of revolution discourse" consistent with "national interest" and adherence to the Constitution. This article aims to answer the question: what are the consequences of non-compliance with these two principles in the production and distribution of historical – religious TV series contents? The methodology of this study is text and hypertext discourse analysis that in the conclusion using inductive scenario building models, it summarizes and provides solution. Case studies of the present study include three works directed by Davoud Mirbagheri i.e. Imam Ali, Ray passenger and Mokhtarnameh historical – religious TV series. The applied theories in the research include use and gratification approach and encoding-decoding model by Stuart Hall. Results of this study support the notion that these series are produced by textual and hyper textual decoding, unhappiness, the absence of media and audience’s self-censorship and thus isolation, negotiation and conflict. Therefore, with emphasis on national identity, development of the series of characters and historical periods agreed by Shiite and Sunnis and developing religious series regardless of denomination and adherence to ethical principles, it is possible take steps to avoid problems.هدف این نوشتار، بررسی چگونگی انواع مفاهمۀ گفتمانی سریالهای مذهبیـتاریخی از منظر رمزگشایی مخاطب اهل سنت است و به این سبب، به تحلیل گفتمان مهمترین سریالهای مذهبیـتاریخی سیمای جمهوری اسلامی ایران، به کارگردانی داوود میرباقری ـمطالعۀ موردی سه سریال شاخص امام علی <sup>(ع)</sup>، مسافر ری و مختارنامهـ از منظر اهل سنت پرداخته و با ملاحظۀ حقوق اقلیتهای دینی در رسانۀ ملی، بهتصریح و تشریح دو اصل بنیادین «حفظ وحدت» و «صدور گفتمان انقلاب» در راستای «منافع ملی» و «التزام عملی به قانون اساسی» میپردازد. همچنین به این پرسش پاسخ میدهد که پیامدهای عدم رعایت این دو اصل در ساخت و توزیع محتوای سریالهای تاریخیـمذهبی چیست؟ نظریههای بهکار رفته در این پژوهش عبارتند از: نظریۀ استفاده، نظریۀ خشنودی و مدل رمزگذاریـرمزگشایی استوارت هال. روش تحقیق در این پژوهش، تحلیل گفتمان متن و فرامتن (از منظر مخاطب هدف پژوهش) بوده که با بهرهگیری از مدل سناریوسازی استقرایی چهارگانه، به جمعبندی و ارائۀ راهکار میپردازد. از اینرو، یافتههای تحقیق بر فرضهای مختلف مخاطبشناختی و واکنشهای متفاوت آنان (شامل طیف وسیعی اعم از کمتوجهی، عدم استفاده از رسانه، خودتحریمی رسانهای، انزوا، مذاکره و حتی تقابل) مبتنی است. بنابراین، با تأکید بر هویت ملی و ساخت سریالهایی از شخصیتها یا دورههای تاریخی مورد وفاق شیعه و سنی، میتوان به سمت وحدتآفرینی و پرهیز از مسئلهسازی گام نهاد.http://www.jicr.ir/article_323_bc6dc48b743dc5d013b1abaebd2faed2.pdfپژوهشگاه مطالعات فرهنگی، اجتماعی و تمدنی (وزارت علوم، تحقیقات و فناوری)فصلنامه تحقیقات فرهنگی ایران2008-18479320161220Analysis of Development Plans from Communications Perspectiveمطالعۀ رویکرد برنامه های توسعه در ایران به ارتباطات14718032410.22035/ijcr.2016.324FAزهرهشاه قاسمیدکترای علوم ارتباطات اجتماعی، عضو گروه پژوهشی فرهنگ و ارتباطات، جهاد دانشگاهی، واحد علامه طباطباییمخمدمهدیفرقانیدانشیار گروه علوم ارتباطات اجتماعی، دانشگاه علامه طباطباییهادیخانیکیدانشیار گروه علوم ارتباطات اجتماعی، دانشگاه علامه طباطباییJournal Article20160227The movement towards the goals of "Vision plan 1404" needs the perception of the requirements to prepare plans for achieving the favorite objectives of development. With the advent of the information age, the rules of development policy-making strongly have changed in the world and also unique opportunities areprovided by variables of communications for countries that have been in early stages of development. Based on this, considering the communications in macro-level and in the political, social, economic and cultural development plans is important and necessary. This requires a review and pathology of previous plans and evaluation of their strengths and weaknesses for preparing of more comprehensive future plans. Themain question of this study is: what is the approach of development plans to communications section after Islamic revolution? Which aspects of communications are considered, and what aspects are ignored? <br /> This study analyzes five development plans after the revolution, by using of qualitative content analysis. Results show that in all five-year plans the focus was on hardware and quantitative dimensions of communication development and media, but qualitative and content aspects, such as the right to universal access to information, freedom to obtain and disseminate information within the constitution, freedom of speech and press, a move towards the information society and knowledge-based, also other dimensions of communications such as human, traditional and social communication has been less considered. In the fourth development plan that is "knowledge" – centered, new fields of communications has been studied comprehensively in comparison to other plans. According to these approaches and new scientific and experimental perspectives, this paper suggests further engagement in communications necessity for development policy-making.حرکت بهسمت اهداف «سند چشمانداز 1404» نیازمند درک الزامات برای تدوین برنامههای مناسب جهت دستیابی به اهداف مطلوب در توسعه است. با آغاز عصر اطلاعات، قواعد سیاستگذاری توسعه نیز بهشدت در جهان تغییر کرده و تحت تأثیر متغیرهای ارتباطات، فرصتهای بیبدیلی برای جهش کشورهایی که در مراحل آغازین توسعه بودهاند، فراهم شده است. بر این اساس، توجه به بعد ارتباطات در سطح کلان و در برنامههای توسعه سیاسی، اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی کشور، بسیار مهم و ضروری است. این امر نیازمند بازنگری برنامههای پیشین و آسیبشناسی آنها و ارزیابی نقاط قوت و ضعف برنامهها برای تدوین برنامههای جامعتر آینده است. سؤال اصلی این تحقیق این است که بعد از انقلاب، رویکرد برنامههای توسعه به بخش ارتباطات چگونه بوده است؟ کدامیک از ابعاد ارتباطات مورد توجه و چه جنبههایی مورد غفلت قرارگرفته است؟ <br />در این پژوهش، تحلیل پنج برنامة توسعة پس از انقلاب، با استفاده از روش تحلیل محتوای کیفی انجام گرفته است. یافتهها نشان میدهند که در همۀ برنامههای پنجسالة توسعه به ابعاد سختافزارانه و کمی توسعة ارتباطات و رسانهها بیشتر پرداخته شده و جنبههای کیفی و محتوایی، نظیر حق دسترسی همگانی به اطلاعات، آزادی کسب و انتشار اطلاعات در چارچوب قانون اساسی، آزادی بیان و قلم و نیز حرکت بهسوی جامعة اطلاعاتی و داناییمحور و همچنین سایر ابعاد ارتباطات، از جمله ارتباطات انسانی، سنتی و اجتماعی کمتر مورد توجه بوده است. درعینحال، در برنامة چهارم توسعه با محوریت «دانایی»، نسبت به سایر برنامهها بهصورت جامعتر به ابعاد و زمینههای جدید ارتباطات پرداخته شده است. این پژوهش، با توجه به همین رویکردها و نیز رهیافتهای جدید علمی و تجربی، ضرورت دخیل کردن بیشتر ارتباطات را در سیاستگذاری توسعه، پیشنهاد میکند.http://www.jicr.ir/article_324_f2fc990265c712c49d51a18a32b39f0c.pdfپژوهشگاه مطالعات فرهنگی، اجتماعی و تمدنی (وزارت علوم، تحقیقات و فناوری)فصلنامه تحقیقات فرهنگی ایران2008-18479320161220The Concept of Happiness in the Semantic Structure of the Educational Systemشادی در ساختار معنایی حاکم بر نظام آموزشی18020232510.22035/ijcr.2016.325FAسیدضیاءهاشمیاستادیار گروه جامعهشناسی دانشگاه تهرانمحمدرضاییاستادیار گروه جامعهشناسی دانشگاه تربیت مدرسسپیدهاکبرپورانکارشناس ارشد جامعهشناسی، دانشکدة علوم اجتماعی دانشگاه تهرانJournal Article20150927The current tedious and exhausting conditions of schools make it necessary to adopt policies toward increasing happiness and esprit. Providing of a clear and common understanding of happiness is a prerequisite for the success of such policies. Given the current ambiguity and lack of such an understanding, this article concentrates on extracting “meaning/meanings of happiness in the semantic structure of the educational System”. For this purpose, we have used Laclau and Mouffe’s theoretical basis and frame the meaning structure of the education system as a “discourse” in which meaning of each signifier is only defined in relation with other signifiers and particularly master-signifiers. We gathered our information by analyzing existing organizational documents and also by utilizing semi-structured interviews. The results indicate that in the semantic system of the education system, there are one dominant and two temporary meanings for happiness. In the dominant meaning, happiness can both work toward perfection or becomes a barrier in front of it. Regarding temporary meanings, one of them is about motion and physical activities and the other is about physical characteristics of school. None of these meanings is completely consolidated. As a consequence, the ruling meaning structure could not stabilize any clear and unified meaning for happiness. These ambiguities at semantic level lead to confusion and conflicting performances at the policy-making level.وضعیت ملالتآور و کسالتبار مدارس، سیاستگذاری برای افزایش شادی و نشاط را ناگزیر کرده است. موفقیت این سیاستها، پیش از همه در گرو وجود معنایی روشن و فهمی مشترک از شادی است. این مقاله با تکیه بر ابهام موجود در این حوزه، استخراج «معنا/ معانی حاکم بر مفهوم شادی در ساختار معنایی حاکم بر آموزش و پرورش» را موضوع اصلی کار خود قرار داده است. برای پرداختن به این موضوع از مبانی نظری لاکلائو و موف بهره بردیم و ساختار معنایی حاکم بر نظام آموزشی را گفتمانی در نظر گرفتیم که در آن معنای هر نشانه از نسبتش با دیگر نشانهها، بهویژه نقاط مرکزی بهدست میآید. با استفاده از اسناد سازمانی موجود و مصاحبههای نیمساختیافته، به گردآوری دادهها پرداختیم. تحلیل محتوای کیفی دادهها، سه معنا از شادی را پیش روی ما قرار داد؛ علاوه بر معنای مسلط و اصلی که شادی را یکی از عواطف بشری تعریف میکند و معتقد است شادی میتواند وسیلهای برای نیل به کمال یا مانعی بر سر راه آن باشد، با دو معنای موقت نیز مواجه هستیم که یکی ناظر به تحرک و فعالیتهای جسمانی و دیگری ناظر بر ویژگیهای مکانی مدرسه است. هر سه معنا موقت و ناپایدارند. نتیجه آنکه، ساختار معنایی یکسانی در سپهر دستگاه آموزش و پرورش ایران از شادی تثبیت نشده است. گویا معانی متکثری در کشمکش با یکدیگر حیات روزمره دانشآموزان را پر کرده است.http://www.jicr.ir/article_325_89f0fd5c927d466d6ec9a21b9ac34ffa.pdf