پژوهشگاه مطالعات فرهنگی، اجتماعی و تمدنی (وزارت علوم، تحقیقات و فناوری)فصلنامه تحقیقات فرهنگی ایران2008-184711320180923Studying the Trend of Leisure Time Changes of Non-Traditional Students at Ferdowsi University of Mashhadروند تغییرات گذران اوقات فراغت در میان دانشجویان غیربومی دانشگاه فردوسی مشهد12837010.22631/jicr.2018.1929.2508FAمجیدفولادیاناستادیارجامعهشناسی، گروه علوم اجتماعی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایرانمرتضیدیاریدانشجوی کارشناسی ارشد برنامهریزی رفاه اجتماعی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.راضیهظهوریدانشجوی کارشناسی علوم اجتماعی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران.Journal ArticleStudy of how to spend non-native students of Ferdowsi University among leisure time, is purpose of this research. Non-native students experience different process in different terms related to leisure time due to special conditions. Entering in new environment, and often new experience in a metropolis, can be understood of people for different leisure time. In fact, since non-native student arrived in own city of study, shares his leisure time with his friends and his family plays a very small part in spending his leisure time. The more elbowroom, having more time to spend leisure time, getting to know new friends and different types of leisure time in a metropolis, opportunity to relationship with opposite sex and many other things will cause of difference in the leisure time of non-negative students. The method of this research was qualitative. With 40 non-native students, individual in-depth interviews were done and finally, by reaching theoretical saturation, the interviews were coded in three stages and finally -analyzed. One of the most important results of this study is the reduction of leisure time in the final semester. Also, the type of spending leisure time for non-native students in the final semester has differences that are discussed in the findings. Generally, Activities in social networks, relationship with opposite sex, street surfing and going to the park are most important leisure activities of the students. More than twenty of leisure time is described according to interviews in the report.هدف از انجام این پژوهش، بررسی چگونگی گذران اوقات فراغت در میان دانشجویان غیربومی دانشگاه فردوسی است. دانشجویان غیربومی بهدلیل داشتن شرایط خاص، روند متفاوتی را در ترمهای مختلف در مورد گذران اوقات فراغت، تجربه میکنند. ورود به فضای جدید و در اغلب موارد، تجربۀ جدید زندگی در یک کلانشهر، افراد را با انواع متفاوتی از شیوههای گذران اوقات فراغت آشنا میکند. درواقع، یک دانشجوی غیربومی، پس از ورود به شهر محل تحصیل، اوقات فراغت خود را با دوستان خود شریک میشود و خانواده، نقش بسیار اندکی در گذران اوقات فراغت وی ایفا میکند. آزادی عمل بیشتر، داشتن زمان فراغت بیشتر، آشنایی با دوستان جدید، آشنایی با شیوههای متفاوت گذران اوقات فراغت در یک کلانشهر، فرصت آشنایی با جنس مخالف، و بسیاری دیگر از موارد، موجب تفاوتهای گستردهای در شیوۀ گذران اوقات فراغت دانشجویان غیربومی میشود. روش انجام این پژوهش، کیفی بوده است؛ بهاینترتیب که با 40 نفر از دانشجویان غیربومی، مصاحبۀ عمیق فردی انجام شده و درنهایت، با رسیدن به اشباع نظری، مصاحبهها در سه مرحله، کدگذاری و درنهایت، تحلیل شدهاند. یکی از مهمترین نتایج این پژوهش، کاهش زمان فراغت در ترمهای پایانی است. همچنین، شیوۀ گذران اوقات فراغت دانشجویان غیربومی در ترمهای پایانی، تفاوتهایی دارد که در قسمت یافتهها مطرح و بررسی شده است. بهطورکلی، فعالیت در شبکههای اجتماعی، ارتباط با جنس مخالف، خیابانگردی و رفتن به پارک، از مهمترین فعالیتهای فراغتی دانشجویان است. بیش از بیست نوع از شیوههای گذران اوقات فراغت (براساس مصاحبههای انجامشده) در طول مقاله شرح داده شده است.http://www.jicr.ir/article_370_d709f38ef758b5066ef31b18039b8ce5.pdfپژوهشگاه مطالعات فرهنگی، اجتماعی و تمدنی (وزارت علوم، تحقیقات و فناوری)فصلنامه تحقیقات فرهنگی ایران2008-184711320180923Tehran University Students' Perception of Informal Interactionsدرک دانشجویان دانشگاه تهران از تعاملات غیررسمی296737510.22631/jicr.2018.1865.2456FAمژگانخوشنامدانشجوی دکترای جامعهشناسی فرهنگی، پژوهشکده مطالعات فرهنگی و اجتماعی وزارت علوم، تهران، ایرانمسعودکوثریدانشیار ارتباطات اجتماعی، دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران، تهران، ایرانمقصودفراستخواهدانشیار برنامهریزی آموزش عالی، مؤسسه پژوهش و برنامهریزی آموزش عالی، تهران، ایرانJournal Article20180303Students have interactions and communications beyond the official university systems which are informal and form many of their memories during the time of education. What matters is the students' understanding and perception of mental concepts of student life which should be discovered to narrow the gap between higher education and university officials as much as possible so that the hidden layers of student life can be perceived and policies can be formed according to them. In the present study, a summary of the perceived, meaning and experienced student's life will be presented during these interactions. For this purpose, deep phenomenological interviews were made with 52 students from different departments and fields of study in the University of Tehran. Over the informal interactions and spending most of their times with their friends, the students have changed in many cases of their student life such as changing in human communication patterns, changing religious styles, changing the leisure time, an improvement in personal abilities, gender attitudes, changing in educational patterns, changing of attitude and worldview, achieving positive personal feelings, support and a sense of group affiliation, compensation, changing in social participation motivations, change in the socializing processes and the normative system.دانشجویان، تعاملات و ارتباطاتی فراتر از کلاس درس و نظام رسمی دانشگاه دارند که بهطور غیررسمی وجود دارد و بخش زیادی از وقت دانشجویان را در طول دوران تحصیل به خود اختصاص میدهد. آنچه مهم است، درک دانشجو و فهم معانی ذهنی از تعاملات دوران دانشجویی است که کشف آن به کاهش شکاف موجود میان این قشر و مسئولان دانشگاه و آموزش عالی کمک میکند و از طریق آن میتوان لایههای پنهان زندگی دانشجویان را شناخت و برمبنای آن سیاستگذاری کرد. در این مقاله خلاصۀ زندگی دانشجویی ادراکشده، معناشده، و تجربهشده را در خلال این تعاملات دنبال خواهیم کرد. در این راستا با ۵۲ دانشجوی دانشگاه تهران از دانشکدهها و رشتههای مختلف مصاحبه عمیق پدیدارشناسی انجام شد. پس از تقلیل، کدگذاری، و تحلیل یافتههای مصاحبه، به تغییر الگوی زیست دانشجو رسیدیم؛ به این معنا که دانشجو در طول تعاملات غیررسمی و گذراندن اوقات زیادی از دوران دانشجویی خود با دوستان در موارد گوناگون به تغییراتی در زیست دانشجویی خود رسیده است؛ ازجمله تغییر الگوی ارتباطات انسانی، تغییر سبکهای دینداری، تغییر الگوی اوقات فراغت، افزایش توانمندیهای فردی، نگرش جنسیتی، تغییر الگوهای تحصیلی، تغییر نگرش و جهانبینی، حس مثبت فردی، حمایت و تعلق خاطر گروهی، جبران، تغییر در انگیزه مشارکت اجتماعی، تغییر در فرایند اجتماعیشدن و نظام هنجاری.http://www.jicr.ir/article_375_f61d6947467ccd3aa5af24db320235dd.pdfپژوهشگاه مطالعات فرهنگی، اجتماعی و تمدنی (وزارت علوم، تحقیقات و فناوری)فصلنامه تحقیقات فرهنگی ایران2008-184711320180923Investigating the Composition of Social Forces and the Evolution of Ethnic Identity Discourses in Balochistan, Iranتأملـی در آرایـش نیروهـای اجتماعـی و تحـول گفتمانهـای هویـت قومـی در بلوچستـان ایـران6910237110.22631/jicr.2018.1811.2420FAاحمدنادریعضوء هیئت علمی گروه مردمشناسی، دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران، تهران، ایرانبهروزروستاخیزدانشجوی دکترای مردمشناسی دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران، تهران، ایران0000-0003-1469-8844ابراهیمفیاضدانشیار گروه مردمشناسی، دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران، تهران، ایرانمحمدعثمانحسین بردانشیار گروه علوم اجتماعی، دانشگاه سیستانوبلوچستان، زاهدان، ایرانJournal Article20180401The main purpose of this research is first to provide a sort of forces and social groups’ categorization in the Balochistan community and, in the following, discourses that can be deduced from the activities of these groups. The present research is fundamentally, within the framework of a kind of historical-genealogical methodology. Findings show that especially in the last century and among social groups in political and social discourses of Balochistan, the most influential ones included: 1) Commanders, khans and the traditional aristocracy; 2) Ethnic nationalist and national elites; 3) clerics, Molavies and religious activists; 4) intellectuals and modernist civil activists. It seems that each of these groups act in a special thinking context and space; this issue is discussed in the present article, following the presentation of four discourses: 1) Self-centered and ethnocentric discourses; 2) nationalist discourses; 3) socio-political religious-oriented discourses; 4) Reformative socio-political discourses.تأمل در آرایش نیروهای اجتماعی و جریان<strong></strong>های اندیشه<strong></strong>ای گوناگون که در هر جامعه قومی، چشم<strong></strong>انداز هویتی ویژهای را توسعه می<strong></strong>دهند، تأییدگر این نکته است که امر قومی به<strong></strong>طور عام و مسئله هویت قومی به<strong></strong>طور خاص، پدیده<strong></strong>ای اجتماعی است که می<strong></strong>تواند زمینهساز مناقشه<strong></strong>های اساساً گفتمانی باشد. پژوهش حاضر برمبنای چنین درکی و با توجه به ضرورت فهم گوناگونی<strong></strong> اندیشه<strong></strong>هایی که در مورد مسئله قومیت و هویت قومی در بلوچستان ایران، بهویژه در دوران معاصر، وجود داشته و دارد، سازمان یافته است. این پژوهش کیفی با استفاده از مجموعه<strong></strong>ای از تکنیک<strong></strong>ها، به<strong></strong>ویژه با تأکید بر روش<strong></strong>شناسی تاریخی، مطالعات کتابخانه<strong></strong>ایـاسنادی، و نیز تأملات میدانی، پس از طرح بحثی نسبتاً مفصل در مورد ساختار و سازمان اجتماعی بلوچ<strong></strong>های ایران، نخست به ارائه نوعی دستهبندی از نیروها و گروه<strong></strong>های اجتماعی مطرح در جامعۀ موردمطالعه پرداخته و سپس، بر این مبنا، بحثی را دربارۀ گفتمان<strong></strong>های رقیب در آن ارائه کرده است. یافته<strong></strong>ها نشان می<strong></strong>دهد که تأثیرگذارترین گروه<strong></strong>های اجتماعی مطرح در سپهر سیاسی و اجتماعی بلوچستان ـبه<strong></strong>ویژه در یک سده اخیرـ عبارت بوده<strong></strong>اند از: 1) سردارها، خوانین و اشرافیت سنتی؛ 2) نخبگان قومی ناسیونالیست و ملی<strong></strong>گرا؛ 3) روحانیون، مولوی<strong></strong>ها و فعالان مذهبی؛ 4) روشنفکران و فعالان مدنی تجددگرا. بهنظر می<strong></strong>رسد که هریک از این گروه<strong></strong>ها، در چارچوب و فضـای اندیشگانی ویژه<strong></strong>ای فعالیت مـی<strong></strong>کند؛ در مقاله حاضـر، این موضوع با ارائه چهار دستۀ گفتمانی، بررسی شده اسـت: 1) گفتمان<strong></strong>های خودمحور و قوم<strong></strong>گرایانه؛ 2) گفتمان<strong></strong>های ناسیونالیستی و ملی<strong></strong>گرایانه؛ 3) گفتمان<strong></strong>های سیاسیـاجتماعی مذهب<strong></strong>محور؛ 4) گفتمان<strong></strong>های سیاسیـاجتماعی بازاندیشانه.http://www.jicr.ir/article_371_41f1f19176d383480afa65d325c06ed0.pdfپژوهشگاه مطالعات فرهنگی، اجتماعی و تمدنی (وزارت علوم، تحقیقات و فناوری)فصلنامه تحقیقات فرهنگی ایران2008-184711320180923The Study of Schemata between Student’s Organizations in The University of Tehran: The Personal Schemata of the Islamic Association and self-schemata of the student Basijمطالعه انگارههای ذهنی تشکلهای دانشجویی دانشگاه تهران: انگارههای شخصی انجمن اسلامی و خویشتن بسیج دانشجویی10313037210.22631/jicr.2018.1953.2524FAسعید رضاعاملیاستاد ارتباطات و مطالعات آمریکا، دانشکده علوم اجتماعی، دانشکده مطالعات جهان، گروه ارتباطات و گروه مطالعات آمریکا - دانشگاه تهران، ایرانمنصورهحجاریکارشناس ارشد علوم ارتباطات، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه تهران، تهران، ایرانJournal Article20180527The schemata existing among social groups have a direct impact on the formation of interactions in different societies. People often perceive others as members of a social group and form their own relationships and interactions based on ideas that they have from one another. The study and identification of ideas can be effective in establishing or not establishing communication. This article studies the schemata between members of the Islamic Association and Basij members. Because of this, we tried to use Nishida’s theory of schemata. Based on this theory, schemata is a set of past experiences that are categorized in relevant knowledge groups and used to guide our behavior in familiar situations. According to the definitions of Nishida (1999) and Turner (1987), personal and self-schemata are two of the types of schemata's. The method approach in this study is a qualitative approach. At the end, a Semi-structured interview was conducted between 46 active members of these Groups. Data analysis has been carried out in the form of thematic analysis. Personal schemata of the members of the Islamic Association are identified and categorized against the self-schemata of the members of the Basij in the form of themes and sub-themes. In the following, opposite and similar schemata between the two Student groups have been identified.انگارههای ذهنی موجود میان گروههای اجتماعی، تأثیر مستقیمی بر شکلگیری تعاملات میان آنها دارد. مردم اغلب دیگران را بهعنوان اعضای یک گروه اجتماعی درک میکنند و براساس انگارههایی که در ذهنشان از دیگری وجود دارد، تعاملات خود را شکل میدهند. مطالعه و شناسایی انگارهها میتواند در برقراری یا عدم برقراری ارتباط درست، تأثیرگذار باشد. این مقاله به مطالعۀ انگارههای ذهنی شخصی اعضای انجمن اسلامی و انگارههای ذهنی خویشتن اعضای بسیج دانشجویی میپردازد. به این منظور سعی شده است از نظریه «انگارههای ذهنی» استفاده شود. براساس این نظریه، انگاره ذهنی، مجموعهای از تجربههای گذشته هستند که در گروههای دانشی مرتبط دستهبندی شدهاند و برای راهنمایی رفتارهای ما در موقعیتهای آشنا بهکار میروند. با توجه به تعریفهای نیشیدا (1999) و ترنر (1987)، انگارههای ذهنی شخصی و خویشتن، دو نوع از انگارههای ذهنی هستند. رویکرد روشی پژوهش حاضر، رویکرد کیفی است و درمجموع با 46 نفر از اعضای فعال تشکلها، مصاحبه نیمهساختیافته انجام شده است. تحلیل دادهها بهصورت تحلیل مضمون انجام شده است؛ انگارههای شخصی اعضای انجمن اسلامی که شامل سه مضمون مطلقگرایی، سنتگرایی، و نسبیگرایی اخلاقی هستند در مقابل انگارههای خویشتن اعضای بسیج که شامل انگارههای خویشتن از منظر دیگری و از منظر خود هستند، مطالعه و بررسی شده و در ادامه انگارههای متضاد و مشابه بین این دو تشکل دانشجویی، شناسایی شدهاند.http://www.jicr.ir/article_372_24b16fede9a67c9251d3e7c7161c83ac.pdfپژوهشگاه مطالعات فرهنگی، اجتماعی و تمدنی (وزارت علوم، تحقیقات و فناوری)فصلنامه تحقیقات فرهنگی ایران2008-184711320180923Investigating the Most Important Factors Affecting the Socio-Cultural Adaptation of International Students in Iran: A Case Study of International Students at the University of Tehranعوامل مؤثر بر انطباق بینفرهنگی دانشجویان خارجی در ایران؛ مطالعه موردی دانشجویان خارجی دانشگاه تهران13115937610.22631/jicr.2018.1992.2556FAحمیدهمولاییاستادیار علوم ارتباطات در جنوب شرق آسیا، دانشکده مطالعات جهان، دانشگاه تهران، تهران، ایرانJournal Article20180628This paper aims to investigate the most significant factors affecting the socio-cultural adaptation of international students in Iran. A survey was conducted on international students studying at University of Tehran. Data was collected both online and on paper among the students. 284 valid responses were collected. The results indicate that there is a positive relationship between the level of socio-cultural adaptation of international students and factors such as having companion during the study period in Iran, the length of stay, being accepted by people in society, being accepted by university staff and students and an overall satisfaction of living in Iran. The results also suggest that there is no significant relationship between acquiring prior knowledge regarding Iran and the level of socio-cultural adaptation of students. The results also indicate that there is no significant relationship between the demographic factors such as age and gender and socio-cultural adaption of international students at the University of Tehran.امروزه بینالمللیشدن دانشگاهها و جذب هرچه بیشتر دانشجویان خارجی، به یکی از مهمترین دغدغهها و سیاستهای وزارت علوم، تحقیقات و فناوری تبدیل شده است. مقاله حاضر در پی بررسی مهمترین عوامل مؤثر بر انطباق فرهنگیـاجتماعی دانشجویان بینالمللی در ایران است. مطالعه موردی این پژوهش، دانشجویان بینالمللی دانشگاه تهران هستند. دادههای پژوهش با استفاده از روش پیمایش و از طریق پرسشنامه آنلاین و همچنین، به شیوهٔ حضوری در بین دانشجویان خارجی ساکن کوی دانشگاه تهران جمعآوری شده است. رویهمرفته تعداد 284 پرسشنامه تجزیهوتحلیل شده است. نتایج پژوهش نشان داد که میزان انطباق دانشجویان، با عواملی مانند داشتن همراه (بهعنوانمثال، همسر و فرزند) در طول تحصیل، مدت اقامت در ایران، پذیرفتهشدن از سوی افراد در محیط دانشگاهی و در اجتماع، انتخاب آگاهانه و با انگیزۀ ایران و همچنین، رضایت کلی از زندگی در ایران، بهطور مثبت و معناداری مرتبط است. قابلذکر است که میزان انطباق، با نوع آشنایی پیشین دانشجویان خارجی با ایران، رابطۀ معناداری نداشت. همچنین، نتایج نشان داد که درحالیکه بین ویژگیهای جمعیتشناسیای مانند سن و جنسیت و میزان انطباق بینفرهنگی، رابطه معناداری مشاهده نشد، دانشجویان مقاطع بالاتر و همچنین دانشجویانی که کشور محل تولد آنها نزدیکی فرهنگی بیشتری با ایران داشت، میزان بیشتری از انطباق بینفرهنگی را گزارش کردند.http://www.jicr.ir/article_376_142949df56ea8ae0be8b5306971900a4.pdfپژوهشگاه مطالعات فرهنگی، اجتماعی و تمدنی (وزارت علوم، تحقیقات و فناوری)فصلنامه تحقیقات فرهنگی ایران2008-184711320180923Cultural Patterns of Shiite-Sunni Integration in Southern Iran: The Study of Sunni and Shiite Intercultural Sensitivity in South Fars Province (Larestan) and West Hormozgan Province (Bastak)الگوهای فرهنگی همسازی شیعه و سنی در جنوب ایران: مطالعه حساسیت میانفرهنگی اهل تسنن و تشیع در جنوب استان فارس (لارستان) و غرب استان هرمزگان (بستک)16118537310.22631/jicr.2018.638.FAمعصومهتقی زادگاناستادیار علوم ارتباطات اجتماعی، پژوهشکده مطالعات فرهنگی و ارتباطات، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، تهران، ایرانمحمدرضامریدیاستادیار جامعهشناسی، دانشکده علوم نظری و مطالعات عالی هنر، دانشگاه هنر، تهران، ایران.بهزادمریدیاستادیار زبانشناسی، دانشکده زبان های خارجی و زبان شناسی، دانشگاه پیام نور، شیراز، ایرانJournal Article20120705This study follows a social approach and pays attention to the social and cultural level of convergence in the daily life of the Shia and Sunni people. The cultural patterns of Shia-Sunni divide in Lārestan region (south Fars province) and Bastak (west Hormozgān province) are a good example of the coexistence and sympathy between the two religious groups in Iran. The main question is: How the co-existence of Shia and Sunni people in this region can transform the ethnic and religious fanaticism into the ethnical and cultural relativism and ultimately lead to a cultural integration between Shias and Sunnis? Milton J. Bennett's Developmental Model of Intercultural Sensitivity (DMIS) was adopted as the theoretical model for answering the question. The research includes a field study and a survey interview with 420 Shia and Sunni people in Larestan and Bastak. The results showed that Sunni people have a more ethnocentric view compared with Shia people, because the Sunni people are a minority group who pursue more conservative and cautious views to protect their societies. The Shia people have more ethno relativist views; Shia people have more cultural tolerance and are more inclined to accept and even integrate with Sunnis. It is based on this view that the coexistence, convergence and social integration of Shias and Sunnis have become possible.گفتمانهای موجود در مورد همگرایی شیعه و سنی، شامل سه گفتمان «تقریب مذاهب»، «وحدت اسلامی»، و «انسجام اجتماعی» هستند، اما فارغ از گفتمانها، مقاله حاضر الگوهای فرهنگی همسازی میان شیعه و سنی در منطقۀ لارستان (جنوب استان فارس) و بستک (غرب استان هرمزگان) را با رویکرد اجتماعی مطالعه میکند. هدف این مقاله، بررسی ابعاد مختلف این الگوی فرهنگی است و پرسشهای پژوهش عبارتند از اینکه: درجه همزیستی و مدارای فرهنگی میان شیعه و سنی در این منطقه تا چه حد است؟ همچنین، درجه تعصبگرایی قومی و مذهبی در میان این دو گروه مذهبی چگونه است؟ برای پاسخ به این پرسشها، به مطالعه میدانی و مصاحبه پیمایشی با 420 نفر از اهل تشیع و تسنن در منطقه لارستان و بستک پرداختهایم. نتایج پژوهش نشان میدهد که در جنوب استان فارس، همزیستی، همگرایی، و درهمتنیدگی اجتماعی بین شیعیان و اهل تسنن وجود دارد.http://www.jicr.ir/article_373_ffd52f3c7e12435a724a8f30fddadd9c.pdfپژوهشگاه مطالعات فرهنگی، اجتماعی و تمدنی (وزارت علوم، تحقیقات و فناوری)فصلنامه تحقیقات فرهنگی ایران2008-184711320180923Try for Recognition: Cultural Explanation of Suicide Action in Ilamتلاش برای بهرسمیت شناختهشدن: تبیین فرهنگی کنش خودکشی در ایلام18721237410.22631/jicr.2018.1607.2279FAسید حسیننبویاستادیار گروه جامعهشناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایرانطاهرهمرادی نصاریدانشآموخته کارشناسی ارشد پژوهشگری جامعهشناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایرانJournal Article20170809Suicide is one of the important problems the prevalence of which has brought about a crisis in Ilam province. Numerous studies have been carried out, but have not adequately addressed the cultural causes (meaning). Hence, the main issue in the present research is what is the meaning of suicide among the people of Ilam? To achieve the response, the strong program approach in the cultural sociology of Alexander and Smith was used. The method is of a qualitative kind; it is based on the "strong program". In this research, due to the subject and the conditions, purposive sampling was used. The sample includes all individuals who have had suicide attempts (unsuccessful) in the province during the period from September to December 2014, or relatives of those who have committed suicide. Data collection techniques, included observation and interviews with either people who had committed suicide some of their relatives. The data was supplemented through interviews with hospital personnel, university professors, researchers and informant individuals, referring to articles and publications; news reports and press releases; sites and weblogs; as well as proverbs, poems, etc. The results show that in Ilam society, suicide is a symbol of the objection against the status quo and is codified as evil. There are two main narratives about suicide: fatalism and salvation. Through analyzing the symbols, codes and narratives of suicide, it is understood that suicide is thought to be a way the person is recognized.خودکشی یکی از مسائل اجتماعی مهمی است که شیوع روزافزون آن در استان ایلام، بحرانی را پدید آورده است. پژوهش حاضر، تنها با هدف مطالعه زمینۀ فرهنگیِ خودکشی در جامعه ایلام انجام شده است. برای رسیدن به این هدف از رهیافت جامعهشناسی فرهنگی الگزندر بهره گرفتهایم. نتایج بهدستآمده نشان میدهد که در جامعۀ ایلام، خودکشی، نمادی برای اعتراض به وضع موجود است و بهعنوان شر و امری شوم، رمزدهی شده است. درباره خودکشی نیز دو روایت اصلی وجود دارد: تقدیرگرایانه و رهاییبخش. با تحلیلِ بازنمایی، رمزدهی و روایتهای خودکشی درمییابیم که این کنش بهمنظور بهرسمیت شناخته شدن انجام میشود. برای کاهش خودکشی، ایجاد تغییرات هوشمندانه در نظام ارزشی، هنجاری، و تفسیری موجود، ضروری است و انجام این کار مستلزم سیاستگذاری فرهنگی است تا در معنایی که خودکشی برای کنشگران دارد، تغییری اساسی ایجاد کند؛ نخست اینکه لازم است که پیوند فرهنگی میان نیازـسائقِ بهرسمیت شناخته شدن، با استفاده ابزاری از کنش خودکشی، گسیخته شود. دوم اینکه هر دو نسل را برای بهرسمیت شناختن یکدیگر آماده کند. نسل والدین برای پذیرش نسل جوان آمادگی ندارد. نسل جدید نیز برای نسل گذشته، مشروعیتی قائل نیست؛ بنابراین، روابط بین دو نسل، به روابطِ قدرت و مقاومت تبدیل شده است. نسل جدید مقاومت میکند و نسل گذشته جز اِعمال مقتدرانۀ ارزشها، هنجارها، و تفسیرهای خود، چاره دیگری ندارد؛ بنابراین، سیاستگذاری باید در ارزشها، هنجارها، و تفسیرهای هردو نسل، جرح و تعدیل ایجاد کند.http://www.jicr.ir/article_374_ad972f10e0800b49d76fed33a21f6698.pdf