پژوهشگاه مطالعات فرهنگی، اجتماعی و تمدنی (وزارت علوم، تحقیقات و فناوری)فصلنامه تحقیقات فرهنگی ایران2008-184715420221222The reception of music in adolescent girls with religious backgroundsدریافت دختران نوجوان زیسته در بافت فرهنگی دینی از مصرف موسیقی12948110.22035/jicr.2023.3017.3350FAعبداللهبیچرانلواستادیار ارتباطات اجتماعی، گروه ارتباطات، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه تهران، تهران، ایران0000-0002-1266-9671زینبخرمی شاددانشجوی دکترای علوم ارتباطات، دانشکدۀ علوم اجتماعی، دانشگاه تهران، ایران0000-0002-2805-3134Journal Article20220418Adolescence is associated with changes in one’s life including his/her behavior, emotions, and mood. One of the issues less studied about adolescents is how they deal with and receive music. Adolescents raised in the religious environment experience challenges in the process of consuming music, with girls finding themselves in a more complex situation. The main purpose of this study is to study adolescent girls' perceptions of music consumption considering their well-being in the religious cultural context. Questions such as: how do they look at the music they consume, what factors affect their perception of it, how they think about music from a religious point of view and how they approach music according to their religious background, are among the research questions. To answer and finding the factors affecting the reception of music by adolescent girls with religious cultural backgrounds, unstructured interviews were conducted with 23 adolescent girls who have grown up in religious cultural backgrounds and studying in schools with a religious educational approach. Based on the analysis, 4 comprehensive themes on central issue of this research were identified and it was found that adolescent girls' perception of music is influenced by family, society and how they look at religion, even some see music in the same light as they view religious eulogies.نوجوانی با تغییراتی در زندگی از جمله تغییر در رفتار، عواطف و نگرشها همراه است. اقتضائات خاص این دوره نظیر بلوغ و تغییراتی که با خود در جسم و جان نوجوان در پی دارد، نوجوانی را به یک دوره پیچیده و تعیینکننده تبدیل کردهاست. یکی از مسائلی که در مورد قشرهایی از نوجوانان کمتر مطالعه شدهاست، نحوۀ مواجهه و دریافت آنها از مصرف موسیقی است. در این میان، دختران نوجوان پرورشیافته در بافت فرهنگی دینی، چالشهایی را در فرایند مصرف موسیقی تجربه میکنند که آنها را در وضعیت پیچیدهتری قرار میدهد. هدف اصلی این مقاله، مطالعهٔ دریافت دختران نوجوان از مصرف موسیقی و شیوهٔ نگرش آنها به موسیقی، با توجه به زیست آنها در بافت فرهنگی دینی است. مقاله در پی پاسخ به سؤالهایی بدینشرح است: اینکه دختران زیسته در بافت فرهنگی دینی چه دریافتی از موسیقی مصرفی خود دارند؟ چه عواملی بر دریافت آنها از مصرف موسیقی مؤثر است؟ از منظر دینی چگونه در مورد موسیقی میاندیشند و با توجه به زمینهٔ دینی خود چگونه با موسیقی مواجه میشوند؟ برای پاسخ به این پرسشها و یافتن عوامل مؤثر بر دریافت دختران نوجوان دارای زمینهٔ فرهنگی دینی از مصرف موسیقی، با ۲۳ نفر از دختران نوجوان، که در زمینهٔ فرهنگی دینی رشدیافته و در مدارس دارای رویکرد آموزشی دینی تحصیل میکنند، مصاحبه ساختارنیافته انجام شد. با استفاده از روشتحلیل مضمون و کدگذاری باز، مضامین پایه، سازماندهنده و فراگیر درخصوص دریافت دختران مذکور از موسیقی استخراج شد. بر اساس تحلیلهای انجامشده، ۴ مضمون فراگیر حول مسئلۀ محوری این مقاله شناسایی شد. یافتهها نشان داد که دریافت دختران نوجوان از موسیقی، متأثر از خانواده، جامعه و نوع نگاه به دین است و برخی نیز به مداحی بهمثابۀ موسیقی نگاه میکنند.http://www.jicr.ir/article_481_9461cce28ebe3e76fb4b931c35a169b0.pdfپژوهشگاه مطالعات فرهنگی، اجتماعی و تمدنی (وزارت علوم، تحقیقات و فناوری)فصلنامه تحقیقات فرهنگی ایران2008-184715420221222Brainstorming women into their perception of meaning of makeup and beautyکنکاشی در برداشت زنان از معانی آرایش و زیبایی316048210.22035/jicr.2023.2848.3213FAمیلادپوررجبیدکتری جامعهشناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایرانعلیرضاقبادیاستادیار جامعهشناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایرانJournal Article20220801The concept of beauty in the contemporary society is closely linked to gender. In this research, the concept of makeup and beauty has been explored from the perspective of women by using qualitative method techniques. Therefore, 35 young women of Tehran city were interviewed through in-depth and semi-structured questionnaire, and the samples were selected based on theoretical sampling and theoretical saturation. After extracting primary, secondary, and intermediate concepts of the three main categories, i.e. 1- general areas of beauty and signs, 2- make-up; and 3- consumption of media, the need for beauty and make-up was determined. The results show that make-up and beauty are defined as an important activity for young women. Beauty and makeup are intertwined with people's lifestyle and are adjusted and coordinated by it i.e., the amount and manner of makeup of women changes with their understanding of the culture that governs different environments, the type and gender of the audience, the amount of communication and the type of activity. It can be stated that make-up and beauty provide women with the possibility of creating many social relationships. In the analysis and interpretation of the interviews, we found a range of reasons such as increasing social capital, coercion or group conformity, building a new identity and self-idealism, and increasing self-confidence in explaining why makeup is done.مفهوم زیبایی در جامعه معاصر، پیوند تنگاتنگی با جنسیت پیدا کرده است؛ پژوهش حاضر، مفهوم آرایش و زیبایی را از دیدگاه زنان با بهکارگیری فنون روش کیفی، بررسی کرده است. دراینراستا با 35 نفر از زنان جوان شهر تهران، مصاحبۀ عمیق نیمهساختیافته انجام شد و نمونهها برپایۀ نمونهگیری نظری و رسیدن به اشباع نظری انتخاب شدند. پس از استخراج مفاهیم ابتدایی، مفاهیم ثانویه، و مفاهیم واسطه، سه مقولۀ اصلی یعنی: ۱) حوزههای عمومی زیبایی و نشانهها؛ ۲) آرایش و مصرف؛ ۳) رسانهها و نیاز به زیبایی و آرایش، مشخص شدند. نتایج این پژوهش، بیانگر این است که آرایش و زیبایی برای زنان جوان بهمثابه فعالیتی مهم تعریف میشود. زیبایی و آرایش با برنامۀ زندگی افراد، درهم تنیده است و توسط آن، تنظیم و هماهنگ میشود؛ یعنی میزان و نحوۀ آرایش زنان با درک خود از فرهنگ حاکم بر محیطهای گوناگون، نوع و جنس مخاطب، میزان ارتـباطات، و نـوع فعالیت، تغییر میکند. میتوان اینگونه بیان کرد که آرایش و زیبایی، امکان ایجاد روابط اجتماعی را تسهیل میکند. در تحلیل و تفسیر مصاحبهها، به دامنهای از دلایل مانند افزایش سرمایۀ اجتماعی، اجبار یا هـمنـوایی گروهی، ساخت هویت جدید، و خود آرمانی و افزایش اعتمادبهنفس در توضیح چرایی آرایش دست یافتیم.http://www.jicr.ir/article_482_f770b62bc8f42a0b66751fe636fc6eb0.pdfپژوهشگاه مطالعات فرهنگی، اجتماعی و تمدنی (وزارت علوم، تحقیقات و فناوری)فصلنامه تحقیقات فرهنگی ایران2008-184715420221222A sociological study of female embodiment concept in the press of the Second Pahlavi period: A case study of "Bidāri-ye Mā" magazineبررسی جامعهشناختی مفهوم بدنمندی زنان در مطبوعات دورۀ پهلوی دوم: مطالعه موردیِ نشریۀ «بیداری ما»618848010.22035/jicr.2023.2769.3153FAرایحهقرهدانشجوی دکتری جامعهشناسی، گروه علوم اجتماعی، دانشکده علوم اجتماعی و اقتصادی، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران0000-0003-2093-2190سوسنباستانیاستاد علوم اجتماعی، گروه علوم اجتماعی، دانشکده علوم اجتماعی و اقتصادی، دانشگاه الزهرا، تهران، ایرانJournal Article20210411With the beginning of modernization in Iran during the Reza Shah period and following the implementation of control and disciplinary policies, the female body, which was previously marginalized, entered the center of politics. Although Mohammad Reza Shah lacked the political power his father enjoyed but he tried to continue his predecessor’s policies. In the early second Pahlavi era, with the decline of the political power of the government, a freer political atmosphere was provided to the press. During this period, women publications began to represent the political and social conditions of Iranian women. At that time, one of the controversial issues in women's magazines was the concept of embodiment. In this research, using the content analysis method, the concept of female embodiment in the "Bidāri-ye Mā" monthly magazine between 1944 and 1949 has been studied. Three main forms of embodiment are recognized in this journal: Traditional embodiment, puppet embodiment, and warrior embodiment. By criticizing the two forms of traditional and puppet embodiment, the magazine has determined its ideal image of the body form which was warrior embodiment. Although the magazine's ideal embodiment criticized other forms of embodiment due to the imposition of strict rules, this embodiment too imposed strict rules on the female body.با آغاز نوسازی در ایران در دوره رضاشاه و بهدنبال پیادهسازی سیاستهای کنترلی و انضباطبخش، بدن به کانون سیاست ایران وارد شد. در این دوره، بدن زنانه که پیش از این در حاشیه قرار داشت، به یکباره به مرکز سیاست وارد شد. اگرچه محمدرضاشاه اقتدار سیاسی پدرش را نداشت، اما سیاستهای او در مواجهه با مدرنسازی از طریق بدن زنانه، استمرار سیاستهای پیشین بود. در اوایل پهلوی دوم، با ورود متفقین به کشور و حمایت آنها از نقد رژیم سیاسی و افول اقتدار سیاسی حکومت، فضای سیاسی آزادانهتری در اختیار مطبوعات قرار گرفت. در این دوره، نشریات زنانۀ قبلی تقویت و نشریات جدیدی اضافه شدند و به آیینهای برای بازنمایی وضعیت سیاسی و اجتماعی زنان آن دوره تبدیل شدند. یکی از موضوعات مورد مناقشه در این نشریات، مفهوم بدنمندی زنانه است. در این مقاله با استفاده از روش تحلیل محتوای کمّیـکیفی، به مطالعهٔ مفهوم بدنمندی زنان در ماهنامۀ «بیداری ما» در بین سالهای 1337-1323 ﻫ.ش پرداخته شده است. سه مقولۀ اصلی (سه شکل از بدنمندی) از تحلیل محتوای کیفی نشریه استخراج شد: بدنمندی سنتی، بدنمندی عروسکی و بدنمندی مبارز. یافتهها نشان میدهد نشریۀ «بیداری ما» از طریق نقد دو شکل بدنمندی سنتی و عروسکی، به تصویر ایدئال خود از شکل بدنمندی (مبارز) تعیّن بخشیده است. اگرچه بدنمندی مطلوب نشریه، سایر اشکال بدنمندی را به سبب تحمیل قواعد سخت بر بدن زنانه نقد میکرد اما این بدنمندی نیز قواعد سختی را بر بدن زنانه تحمیل میکرد.http://www.jicr.ir/article_480_6ea2ef7311b482724a9b7b0bc0dd85c6.pdfپژوهشگاه مطالعات فرهنگی، اجتماعی و تمدنی (وزارت علوم، تحقیقات و فناوری)فصلنامه تحقیقات فرهنگی ایران2008-184715420221222Salafism as a lifestyle: Analyzing the narrative of Jihadi Salafists in Kermanshah provinceسلفیت به مثابه سبک زندگی؛ تحلیل روایت سلفیهای جهادی استان کرمانشاه8912148310.22035/jicr.2023.3032.3363FAامیدقادرزادهدانشیار جامعهشناسی، گروه جامعهشناسی، دانشگاه کردستان، کردستان، ایرانکاوهعباسیکارشناسی ارشدجامعهشناسی، گروه جامعهشناسی، دانشگاه کردستان، کردستان، ایرانJournal Article20220527Sunni-dominated areas in Kermanshah have become the base of various Islamic discourses, including Salafism. Considering the presence, activism and expansion of Salafism in these areas, the present study aims to analyze the lifestyle of Salafists through narrative analysis method. It was found that the leisure experiences of these people are limited but purposeful and health-oriented, and they usually turn to the virtual space for the promotional reason.While observing simplicity and skepticism towards new foods, jurisprudence-based food abstinence and hospitality are the coordinates of Salafists' style, and their spending priority is focused on basic needs. In terms of clothing and makeup, while avoiding conspicuous consumption, they believe in the superiority of trimness over makeup, traditional clothing, biological and functional consumption. In body management, along with modern medicine and physical fitness, they emphasize conditional cosmetic surgery while prohibiting sterilization and avoiding abortion.In arranging their houses, they usually avoid luxury but pay special attention to functional aspects and cultural goods.In cultural consumption, they emphasize not to identify with Iranian television channels, have the dual acknowledgment of good and evil in the use of cultural means, the use of the Internet to establish religious identity, and targeted filtering.While avoiding the consumption of movies, cinema and music, they welcome multilingualism. According to the field data, the lifestyle of the studied Salafists has the nature of "jihadi", "return to tradition" and "resistance".مناطق اهل سنت در کرمانشاه به پایگاه گفتمانهای مختلف اسلامگرا از جمله سلفیت تبدیل شده است. نظر به حضور، کنشگری و گسترش سلفیت در این مناطق، مقالۀ حاضر درنظر دارد تا با روش تحلیل روایت به واکاوی سبک زندگی سلفیها بپردازد. بر مبنای یافتهها، تجارب فراغتی سلفیها محدود، هدفمند و سلامتمحور است و با هدف تبلیغی به فراغت مجازی روی میآورند. تنوع در عین سادهگرایی، تردید نسبت به غذاهای جدید، پرهیز غذایی فقه محور، ساده زیستی در مهمانداری از مختصات سبک غذایی سلفیها بهشمار میآید و اولویت هزینهای آنها معطوف به نیازهای اولیه است. به لحاظ سبک پوشش و آرایش، ضمن پرهیز از مصرف تظاهری، بر برتری آراستگی بر آرایش، پوشش عرفی، مصرف زیستی و کارکردی تأکید دارند. در مدیریت بدن، ضمن همراهی با طب نوین و ضرورت تناسب اندام، بر جراحی زیبایی مشروط و حرام بودن عقیمسازی تأکید داشته و از سقط جنین اجتناب میورزند. در چیدمان منزل، ضمن پرهیز از تجمل به ابعاد کارکردی و کالاهای فرهنگی توجه ویژهای دارند. در مصرف فرهنگی بر ناهمذات پنداری با شبکههای داخلی، تصدیق دوگانه خیر و شر در استفاده از وسایل فرهنگی، بهرهگیری از اینترنت برای تثبیت هویت دینی و بر فیلترینگ هدفمند تأکید و ضمن دوری از مصرف فیلم، سینما و موسیقی، از چندزبانگی استقبال مینمایند. با نظر به دادههای میدانی، سبک زندگیِ سلفیهای مورد مطالعه، ماهیت «جهادی»، «بازگشت به سنت» و «مقاومت» دارد.http://www.jicr.ir/article_483_e1e32e235eee1f970470a3a6658dfdd5.pdfپژوهشگاه مطالعات فرهنگی، اجتماعی و تمدنی (وزارت علوم، تحقیقات و فناوری)فصلنامه تحقیقات فرهنگی ایران2008-184715420221222Ethnography of NEET’s life style in Tehranمطالعۀ کیفی آشنایی با سبک زندگی «نییت»ها در تهران12315148410.22035/jicr.2023.3015.3348FAاحمدنادریدانشیار انسانشناسی، گروه انسانشناسی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه تهران، تهران، ایرانJournal Article20220417NEETs as those who neither study nor have a job or profession, have been the topic in statistical and social discussions of countries in recent years, in which, Iran's contribution to this concept is close to zero. This research is an ethnographic study about the lifestyle of NEETs in Tehran. Among the definitions related to the two concepts of NEETs and lifestyle, Bourdieu's perspective on lifestyle has been chosen as the central theme and concept of this research. This is a qualitative research that has been carried out in two stages of ethnographic study and semi-structured interview where a total of 30 interviews were conducted with targeted exploratory-chain sampling and with maximum diversity until reaching the conceptual saturation. The qualitative data was evaluated through foundational data theory and thematic analysis method. Finally, 5 main categories (identity, timing, biological consumption, virtual consumption and health and beauty) and 13 sub-categories were ascertained, which showed that the lifestyle of NEETs is mostly formed around the issue of identity. In other words, they identify biological and virtual consumptions, beauty and healthcare and even time in virtual space. Their collective activities are with other NEET youth who share a similar lifestyle and care about appearances, from the way they dress to cosmetic surgery. Most of them do not have a vision for the future and only enjoy the moment and do not see the need to participate in future building.«نییت»ها بهعنوان افرادی که نه درس میخوانند و نه کار و حرفهای دارند، در سالهای اخیر در مباحث آماری و اجتماعی کشورهای دیگر جایگاه جدیدی را به خود اختصاص دادهاند؛ هرچندکه سهم ایران در پرداختن به این مفهوم نزدیک به صفر است. این مقاله برای نخستینبار به سبک زندگی «نییت»ها پرداخته است. از میان تعاریف مربوط به دو مفهوم «نییت»ها و سبک زندگی، دیدگاه بوردیو دربارۀ سبک زندگی بهعنوان مفهوم مرکزی انتخاب شده است. روششناسی این مقاله کیفی و از طریق 30 مصاحبه نیمهساختاریافته، با نمونهگیری هدفمند اکتشافیـزنجیرهای و با حداکثر تنوع تا حصول به اشباع انجام شده و تحلیل دادهها ازطریق نظریه دادهبنیاد و بهروش تحلیل تماتیک مورد ارزیابی قرار گرفته است. در نهایت 5 مقوله اصلی (هویت، زمانبندی، مصرف زیستی، مصرف مجازی و سلامت و زیبایی) و 14 مقوله فرعی تجزیهوتحلیل شد. یافتهها نشان داد که سبک زندگی «نییت»ها بیشتر حول مسئلۀ هویتیابی شکل میگیرد. آنها که در گروههای اجتماعیِ غیرهمگن خود عضو نیستند و با مشکل هویتیابی مواجه هستند، مصرف زیستی و مجازی، مراقبت از زیبایی و سلامتی و حتی زمان خود در فضای مجازی را صرف نوعی هویتیابی میکنند. فعالیتهای جمعی آنها عموماً با سایر «نییت»ها انجام میشود که سبک زندگی مشابه هم دارند و پرداختن به ظواهر، از نوع لباس پوشیدن تا جراحیهای زیبایی برایشان از اهمیت زیادی برخوردار است. اکثر «نییت»ها چشمانداز هدفمندی برای آینده ندارند و تنها از لحظه لذت میبرند. آنها نیازی به مشارکت خود در ساخت آینده نمیبینند.http://www.jicr.ir/article_484_eba0dc302bcd9a273f8bbb72be3a687b.pdfپژوهشگاه مطالعات فرهنگی، اجتماعی و تمدنی (وزارت علوم، تحقیقات و فناوری)فصلنامه تحقیقات فرهنگی ایران2008-184715420221222From hospital to cemetery: An analysis of unfinished mourning during the Covid-19 pandemic in Sanandajاز بیمارستان تا آرامستان؛ تحلیل سوگواریهای ناتمام در دوران پاندمی کرونا در شهر سنندج15318348510.22035/jicr.2023.2889.3243FAفردینمحمدیدکترای جامعهشناسی اقتصادی و توسعه، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایرانJournal Article20210907The present research, using a qualitative approach, tries to examine the shaping components of unfinished mourning during the covid-19 pandemic in the city of Sanandaj. To achieve this goal, the concepts of worry, guilt, meaningful-meaningless death confrontation, the mental suffering of victims’ families and discourse were used as a conceptual framework. In the field study, the postmodern grounded theory was used whereas the data were gathered through in-depth qualitative interviews. Samples were selected through the purposive sampling method with the maximum variety and finally 15 participants were interviewed and the collected data were coded and analyzed in the form of eleven central categories. The results show that unfinished mourning are formed under the influence of spatial, technological, therapeutic-health, psychological, organizational-medical, social, cultural, discursive, philosophical-ideological and bureaucratic regulation components; in a way that the medical discourse, by shaping the laws of organizations and institutions such as cemeteries, hospitals and public places, causes the non-performance of burial rituals, funerals, obituaries, compliance with health protocols, drug consumption, avoidance of relatives and neighbors and family tensions. In turn, it has led to the feeling of emptiness, meaninglessness of life, delaying relief and finally, the persistent grief of mourners. Therefore, the mourners’ experience during the pandemic is the experience of connection with the medical discourse and the social space, meaning that our social world can only be understood in the form of discourse.شیوع ویروس کرونا در جهان تغییرات و پیامدهای مختلفی به دنبال داشته است. یکی از پیامدهای مهم این بیماری، متحول شدن آیینهای مرتبط با سوگواری در پی مرگ انسانها بهویژه مرگ جوانان بوده است. مقالهٔ حاضر سعی دارد با بهرهگیری از رویکرد کیفی، مؤلفههای شکلدهندهٔ سوگواریهای ناتمام در دوران پاندمی کووید19 را در شهر سنندج مورد بررسی قرار دهد؛ بنابراین، از مفاهیم نگرانی، احساس گناه، تقابل مرگ معنادارـ بیمعنا، رنج روحی بازماندگان و گفتمان بهمثابۀ چارچوب مفهومی بهره گرفته شد. برای ورود به میدان مطالعه از روش نظریۀ زمینهای پُستمدرن (تحلیل موقعیتی) و برای گردآوری دادهها از تکنیک مصاحبۀ عمیق به شیوۀ نیمهساختیافته استفاده شد. نمونهها از طریق روش نمونهگیری هدفمند و نظری انتخاب شدند و در نهایت با 15 نفر از مشارکتکنندگان مصاحبه به عمل آمد و دادههای گردآوریشده در قالب 11 مقولۀ محوری، کدگذاری و تحلیل شدند. نتایج تحقیق بیانگر آن است که سوگواریهای ناتمام، تحت تأثیر مؤلفههای مکانی، فناوری، درمانی-بهداشتی، روانی، سازمانیـپزشکی، اجتماعی، فرهنگی، گفتمانی، فلسفیـعقیدتی و مقررات بوروکراتیک شکل یافته است؛ بهطوریکه، گفتمان پزشکی با شکلبخشی به قوانین سازمانها و نهادها از جمله آرامستانها، بیمارستانها و اماکن عمومی، عدم برگزاری آیینهای تدفین، تشییع، ترحیم، رعایت پروتکلهای بهداشتی، مصرف دارو، دوریگزینی خویشاوندان و همسایهها و تنشهای خانوادگی شده است و منجر به احساس پوچی، بیمعنایی زندگی، طولانیشدن فرایند تسکین و در نهایت پایداری سوگِ سوگواران شده است؛ بنابراین، تجربۀ سوگواران در ایام پاندمی کرونا، تجربهٔ ارتباط با گفتمان پزشکی و فضای اجتماعی است و این بدان معناست که جهان اجتماعی ما فقط در قالب گفتمان قابل فهم است.http://www.jicr.ir/article_485_218a0aefd1d1a4be65601cc6ddc1520e.pdf