«نییت»ها بهعنوان افرادی که نه درس میخوانند و نه کار و حرفهای دارند، در سالهای اخیر در مباحث آماری و اجتماعی کشورهای دیگر جایگاه جدیدی را به خود اختصاص دادهاند؛ هرچندکه سهم ایران در پرداختن به این مفهوم نزدیک به صفر است. این مقاله برای نخستینبار به سبک زندگی «نییت»ها پرداخته است. از میان تعاریف مربوط به دو مفهوم «نییت»ها و سبک زندگی، دیدگاه بوردیو دربارۀ سبک زندگی بهعنوان مفهوم مرکزی انتخاب شده است. روششناسی این مقاله کیفی و از طریق 30 مصاحبه نیمهساختاریافته، با نمونهگیری هدفمند اکتشافیـزنجیرهای و با حداکثر تنوع تا حصول به اشباع انجام شده و تحلیل دادهها ازطریق نظریه دادهبنیاد و بهروش تحلیل تماتیک مورد ارزیابی قرار گرفته است. در نهایت 5 مقوله اصلی (هویت، زمانبندی، مصرف زیستی، مصرف مجازی و سلامت و زیبایی) و 14 مقوله فرعی تجزیهوتحلیل شد. یافتهها نشان داد که سبک زندگی «نییت»ها بیشتر حول مسئلۀ هویتیابی شکل میگیرد. آنها که در گروههای اجتماعیِ غیرهمگن خود عضو نیستند و با مشکل هویتیابی مواجه هستند، مصرف زیستی و مجازی، مراقبت از زیبایی و سلامتی و حتی زمان خود در فضای مجازی را صرف نوعی هویتیابی میکنند. فعالیتهای جمعی آنها عموماً با سایر «نییت»ها انجام میشود که سبک زندگی مشابه هم دارند و پرداختن به ظواهر، از نوع لباس پوشیدن تا جراحیهای زیبایی برایشان از اهمیت زیادی برخوردار است. اکثر «نییت»ها چشمانداز هدفمندی برای آینده ندارند و تنها از لحظه لذت میبرند. آنها نیازی به مشارکت خود در ساخت آینده نمیبینند.
نادری,احمد . (1401). مطالعۀ کیفی آشنایی با سبک زندگی «نییت»ها در تهران. فصلنامه تحقیقات فرهنگی ایران, 15(4), 123-151. doi: 10.22035/jicr.2023.3015.3348
MLA
نادری,احمد . "مطالعۀ کیفی آشنایی با سبک زندگی «نییت»ها در تهران", فصلنامه تحقیقات فرهنگی ایران, 15, 4, 1401, 123-151. doi: 10.22035/jicr.2023.3015.3348
HARVARD
نادری احمد. (1401). 'مطالعۀ کیفی آشنایی با سبک زندگی «نییت»ها در تهران', فصلنامه تحقیقات فرهنگی ایران, 15(4), pp. 123-151. doi: 10.22035/jicr.2023.3015.3348
CHICAGO
احمد نادری, "مطالعۀ کیفی آشنایی با سبک زندگی «نییت»ها در تهران," فصلنامه تحقیقات فرهنگی ایران, 15 4 (1401): 123-151, doi: 10.22035/jicr.2023.3015.3348
VANCOUVER
نادری احمد. مطالعۀ کیفی آشنایی با سبک زندگی «نییت»ها در تهران. فصلنامه تحقیقات فرهنگی ایران, 1401; 15(4): 123-151. doi: 10.22035/jicr.2023.3015.3348