اینکه چه چیز ارزش عکاسی و تصویرگری دارد و چه چیز ندارد مسئلهای به سادگیِ انتخاب یک عکاس یا نقاش نیست. نظامهای نظریهپردازی متعدد در حوزهٔ نظامات تصویری (اعم از عکاسی و نقاشی) نشان میدهند تصویر کردن یک چیز و ارزشمند شدنِ آن برای به تصویر کشیدن یک پدیدهٔ تاریخی است و در یک بستر گفتمانی خاص معنا دارد. مقاله حاضر قصد دارد امر روزمره را در نخستین عکسهای تاریخ عکاسی ایران مورد واکاوی قرار دهد. بدینمنظور با تمرکز بر مجموعه آلبومهای عکس بهجایمانده از عکسهای دوران ناصری و مظفری تلاش شد یک دستهبندی از نظامات بازنمایی و شیوههای ظهور زندگیِ روزمره در عکسها ارائه شود. با تأکید بر روش نشانهشناسی و با تمرکز بر مسئلهٔ زمان-مکان، استعلایی و پیش پا افتاده تلاش شد که الگوهای رؤیتپذیری و رؤیتناپذیری زندگیِ روزمره در عکسها بررسی شود. بدین ترتیب، این عکسها در شش گروه دستهبندی شدند: مکانهای استعلایی، عکاسی از طبیعت، مکانهای غیر والا، شمایلنگاری بیمکان-بیزمان، اروتیسیزمِ اگزوتیک، و زندگیِ روزمره. نسبت هر یک از این دستهها با شیوهٔ ظهور زندگیِ روزمره مورد بحث قرار گرفت و با تمرکز بر زندگیِ روزمره، برخی از عکسهای سرنمون این دستهها مورد تحلیل قرار گرفت.
حیدری,آرش و عرفانی,ساجده . (1403). ظهور امر روزمره در عکسهای دوران قاجار. فصلنامه تحقیقات فرهنگی ایران, 17(3), 7-39. doi: 10.22035/jicr.2023.3222.3515
MLA
حیدری,آرش , و عرفانی,ساجده . "ظهور امر روزمره در عکسهای دوران قاجار", فصلنامه تحقیقات فرهنگی ایران, 17, 3, 1403, 7-39. doi: 10.22035/jicr.2023.3222.3515
HARVARD
حیدری آرش, عرفانی ساجده. (1403). 'ظهور امر روزمره در عکسهای دوران قاجار', فصلنامه تحقیقات فرهنگی ایران, 17(3), pp. 7-39. doi: 10.22035/jicr.2023.3222.3515
CHICAGO
آرش حیدری و ساجده عرفانی, "ظهور امر روزمره در عکسهای دوران قاجار," فصلنامه تحقیقات فرهنگی ایران, 17 3 (1403): 7-39, doi: 10.22035/jicr.2023.3222.3515
VANCOUVER
حیدری آرش, عرفانی ساجده. ظهور امر روزمره در عکسهای دوران قاجار. فصلنامه تحقیقات فرهنگی ایران, 1403; 17(3): 7-39. doi: 10.22035/jicr.2023.3222.3515