فصلنامه تحقیقات فرهنگی ایران

فصلنامه تحقیقات فرهنگی ایران

ظهور امر روزمره در عکس‌های دوران قاجار

نوع مقاله : مقاله علمی پژوهشی

نویسندگان
1 استادیار مطالعات فرهنگی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه علم و فرهنگ، تهران، ایران
2 دانش‌آموخته کارشناسی ارشد علوم ارتباطات، دانشکده علوم ارتباطات، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران
چکیده
اینکه چه چیز ارزش عکاسی و تصویرگری دارد و چه چیز ندارد مسئله‌ای به سادگیِ انتخاب یک عکاس یا نقاش نیست. نظام‌های نظریه‌پردازی متعدد در حوزهٔ نظامات تصویری (اعم از عکاسی و نقاشی) نشان می‌دهند تصویر کردن یک چیز و ارزشمند شدنِ آن برای به تصویر کشیدن یک پدیدهٔ تاریخی است و در یک بستر گفتمانی خاص معنا دارد. مقاله حاضر قصد دارد امر روزمره را در نخستین عکس‌های تاریخ عکاسی ایران مورد واکاوی قرار دهد. بدین‌منظور با تمرکز بر مجموعه آلبوم‌های عکس به‌جای‌مانده از عکس‌های دوران ناصری و مظفری تلاش شد یک دسته‌بندی از نظامات بازنمایی و شیوه‌های ظهور زندگیِ روزمره در عکس‌ها ارائه شود. با تأکید بر روش نشانه‌شناسی و با تمرکز بر مسئلهٔ زمان-مکان، استعلایی و پیش‌ پا افتاده تلاش شد که الگوهای رؤیت‌پذیری و رؤیت‌ناپذیری زندگیِ روزمره در عکس‌ها بررسی شود. بدین ترتیب، این عکس‌ها در شش گروه دسته‌بندی شدند: مکان‌های استعلایی، عکاسی از طبیعت، مکان‌های غیر والا، شمایل‌نگاری بی‌مکان-بی‌زمان، اروتیسیزمِ اگزوتیک، و زندگیِ روزمره. نسبت هر یک از این دسته‌ها با شیوهٔ ظهور زندگیِ روزمره مورد بحث قرار گرفت و با تمرکز بر زندگیِ روزمره، برخی از عکس‌های سرنمون این دسته‌ها مورد تحلیل قرار گرفت.
کلیدواژه‌ها

موضوعات


ارسال نظر در مورد این مقاله
نام را وارد کنید.
نشانی پست الکترونیکی را به درستی وارد کنید.
وابستگی سازمانی را به درستی وارد کنید.
توضیحات را وارد کنید (حداقل 50 حرف)
CAPTCHA Image
شناسه امنیتی را به درستی وارد کنید.

  • تاریخ دریافت 05 شهریور 1402
  • تاریخ بازنگری 19 مهر 1402
  • تاریخ پذیرش 27 آبان 1402