سیاست و فرهنگ؛ شاخص‌های سیاست‌گذاری فرهنگی از دیدگاه امام خمینی (ره)

نوع مقاله: مقاله علمی پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری معارف اسلامی و علوم سیاسی، گرایش مسائل ایران، دانشگاه امام صادق (ع)

2 دانشیار علوم سیاسی، دانشکدة معارف اسلامی و علوم سیاسی دانشگاه امام صادق ‌(ع)

چکیده

فرهنگ به­عنوان شاخصی­ مهم در مدیریت سیاست، در نظام­های مختلف مدنظر بوده است. هرچند بسیاری از عناصر فرهنگی در طول زمان و در اثر علل و عواملی گوناگونی به­تدریج شکل می‌گیرد، اما نمی‌توان نقش سیاست­های حکومت در سامان‌دهی به آن را نادیده انگاشت. یکی از وظایف مهم حکومت در جامعة اسلامی، تعیین اصول و سیاست‌‎های کلی در حوزة مدیریت فرهنگ جامعه است. اصول و سیاست­های فرهنگی نظام جمهوری اسلامی ایران که بر مبنای آموزه­های اسلامی شکل گرفته است نیز طبعاً بر اساس این آموزه­ها باید طراحی و ترسیم گردد. به این ترتیب، سؤال اصلی تحقیق حاضر آن است که اصول حاکم بر سیاست­گذاری فرهنگی در جامعة ایران کدامند؟ با توجه به رویکرد عملیاتی نویسندگان، نظریة امام خمینی به‌عنوان محور و مبنای تحقیق انتخاب شده است. برای این منظور، با بهره­گیری از روش تحلیل محتوا، مهم­ترین بیانات ایشان در این حوزه مورد بررسی و تحلیل قرار گرفته و تلاش شده مدلی بیانگر مهم­ترین اصول سیاست­گذاری فرهنگی از نگاه امام خمینی ارائه گردد.

کلیدواژه‌ها

موضوعات


__________ (1389). سیاست­گذاری و فرهنگ در ایران امروز. تهران: نشر باز.

­­­­­­­­­­__________ (1378). تفسیر سوره حمد. تهران: مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینى.

__________ (1383). صحیفة امام (مجموعه 21 جلدی). تهران: مؤسسة تنظیم و نشر آثار امام خمینی.

__________ (1388). ولایت فقیه. تهران: مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینى.

اجلالی، پرویز (1379). سیاست‌گذاری و برنامه‌ریزی فرهنگی در ایران. تهران: نشر آن.

احمدی، حسن (1370). روش برنامه‌ریزی در بخش فرهنگ. تهران: سازمان برنامه و بودجه.

اشتریان، کیومرث (۱۳۸۶). سیاست­گذاری عمومی ایران. تهران: میزان.

بحرانی، مرتضی؛ علوی‌پور، سیدمحسن (1391). پارادایم‌شناسی تعامل اندیشة سیاسی و فرهنگی. تحقیقات فرهنگی ایران، 5(3)، 151-127.

حسین‌لی، رسول (1379). مبانی و اصول سیاست فرهنگی در جمهوری اسلامی ایران (مجموعه مقالات). تهران: نشر آن.

خان‌محمدی، یوسف (1386). دولت و سیاست‌گذاری فرهنگی از دیدگاه امام خمینی. مطالعات معرفتی در دانشگاه اسلامی، 34و35، 38-4.

دانایی­فرد، حسن (1384). تئوری‌پردازی با استفاده از رویکرد استقرایی: استراتژی مفهوم‌سازی تئوری بنیادین. دانشور رفتار، 12(11)، 70-57.

رضایی، محسن (1380). س‍رم‍ش‍ق‍ی ب‍رای س‍ی‍اس‍ت‌گذاری و ب‍رن‍ام‍ه‌ری‍زی ف‍ره‍ن‍گ‍ی. ت‍ه‍ران: ملیکا.

شریعتی، شهروز؛ عظیمی طرقدری، محمد (1393). الزامات راهبردی جمهوری اسلامی در مدیریت بحران جنگ نرم. تحقیقات فرهنگی ایران، 7(3)، 148-127.

شریفی سیدعلیرضا؛ فاضلی عبدالرضا (1391). واکاوی سیاست‌‎گذاری فرهنگی در جمهوری اسلامی ایران؛ آسیب‌ها و راهبردها. مجلس و راهبرد. 19(69)، 90-55.

صالحی امیری، سیدرضا (1387). مبانی سیاست­گذاری و برنامه­ریزی فرهنگی. تهران: مرکز تحقیقات مجمع تشخیص مصلحت نظام.

فاضلی، نعمت‌الله؛ قلیچ، مرتضی (1392). نگرشی نو به سیاست فرهنگی؛ سیاست فرهنگی از دیدگاه مطالعات فرهنگی. تهران: انتشارات تیسا.

کوشکی، محمدصادق (1379). تأملاتی در اندیشة سیاسی امام خمینی. تهران: مرکز اسناد انقلاب اسلامی.

لطیفی، میثم؛ ظهوریان ابوترابی، میثم (1394). تدوین الگوی ارزیابی شاخص‌های فرهنگ عمومی در دانشگاه‌ها. تحقیقات فرهنگی ایران، 8 (1)، 70-47.

موسوی خمینی، روح‌الله (1376). کتاب البیع. ج 2، تهران: مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینى.

الوانی، سیدمهدی؛ هاشمیان، سید محمدحسین (1387). ارائة مدل بومی سیاست­گذاری متوازن بخش فرهنگ. مجموعه مقالات همایش توسعه و تحول در فرهنگ و هنر.

وحید، مجید (۱۳۸۸). سیاست­گذاری عمومی. تهران: میزان.