نظامهای دینی در بسترهای جغرافیایی گسترش پیدا میکنند و از این طریق صورتبندیهای تاریخی و جغرافیایی خاص خودشان را شکل میدهند. بهطور عمده، درک و تحلیلهای موجود از صورتبندی تشیّع، حول محور زمانی و تحوّلات تاریخی آن است. نگارنده در این مقاله تلاش کرده است تا به این وجه از صورتبندی هویت شیعی با تأکید بر تحوّلات اخیر، بالاخص فروپاشی صدام و آزاد شدن زیارت کربلا و سایر شهرهای مقدس شیعی در عراق، به نسبت جغرافیای ارض مقدس در فرهنگ شیعی و تحوّل اخیر آن بپردازد. دادههای تاریخی نشان میدهد که تشیّع همیشه در حسرت زیارت ارض مقدس خودش یعنی کربلا قرار داشته و این مسئله بهطور نمادین به بخشی بنیادی از هویت و قلب ایمانی شیعیان در اقصینقاط جهان بدل شده است. مهمترین پیامد دسترسی آزادانه به عتبات عالیات، تغییر بنیادی این صورتبندی، محوریت ارض مقدس و پایان این سندرم تاریخی حسرت ارض مقدس و آرزوی زیارت بوده است.
رحمانی,جبار . (1399). تشیّع پساصدام و پایان سندرم حسرت جغرافیای مقدس در تشیّع؛ جامعهٔ شیعی بهمثابه جامعهای در فراغ. فصلنامه تحقیقات فرهنگی ایران, 13(2), 67-86. doi: 10.22035/jicr.2020.2597.3018
MLA
رحمانی,جبار . "تشیّع پساصدام و پایان سندرم حسرت جغرافیای مقدس در تشیّع؛ جامعهٔ شیعی بهمثابه جامعهای در فراغ", فصلنامه تحقیقات فرهنگی ایران, 13, 2, 1399, 67-86. doi: 10.22035/jicr.2020.2597.3018
HARVARD
رحمانی جبار. (1399). 'تشیّع پساصدام و پایان سندرم حسرت جغرافیای مقدس در تشیّع؛ جامعهٔ شیعی بهمثابه جامعهای در فراغ', فصلنامه تحقیقات فرهنگی ایران, 13(2), pp. 67-86. doi: 10.22035/jicr.2020.2597.3018
CHICAGO
جبار رحمانی, "تشیّع پساصدام و پایان سندرم حسرت جغرافیای مقدس در تشیّع؛ جامعهٔ شیعی بهمثابه جامعهای در فراغ," فصلنامه تحقیقات فرهنگی ایران, 13 2 (1399): 67-86, doi: 10.22035/jicr.2020.2597.3018
VANCOUVER
رحمانی جبار. تشیّع پساصدام و پایان سندرم حسرت جغرافیای مقدس در تشیّع؛ جامعهٔ شیعی بهمثابه جامعهای در فراغ. فصلنامه تحقیقات فرهنگی ایران, 1399; 13(2): 67-86. doi: 10.22035/jicr.2020.2597.3018