نوع مقاله : مقاله علمی پژوهشی

نویسندگان

1 گروه جامعه شناسی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه رازی، کرمانشاه

2 گروه جامعه شناسی/ پژوهشکده توسعه کالبدی، سازمان جهاد دانشگاهی استان کرمانشاه

10.22035/jicr.2021.2300.2785

چکیده

توسعه تمرکزگرا، نامتوازن و نابرابر در یک قرن اخیر، سامان اجتماعی ایران را به چالش‌های جدی، از جمله محرومیت فزاینده در برخی مناطق کلان‌شهرها روبرو کرده است. شهر کرمانشاه، علاوه براین فرایند، به سبب عوامل دیگری جنگ تحمیلی و ویژگی‌های جغرافیایی، اجتماعی و فرهنگی، این محرومیت را به صورت مضاعف تجربه کرده است. این محرومیت، زمینه اصلی مطالعه حاضر، با تأکید بر زندگی روزمره در بین مناطق محروم و برخوردار شهر کرمانشاه است. ما شاخص‌های سرمایه اقتصادی، سرمایه فرهنگی، نحوه گذران اوقات فراغت، مدیریت بدن و ترجیحات را در 13 محله محروم و 2 محله برخوردار، با 800 نمونه، «پیمایش» و تحلیل کرده‌ایم. یافته‌ها حکایت از آن دارد که در مجموع، محلات محروم در ابعاد مختلف اقتصادی، فرهنگی، فراغتی، ذوقیات و مدیریت بدن، به رغم تفاوت‌های جزئی، به طور نسبی از الگوی یکسانی پیروی می‌کنند که ویژگی اصلی آن فقر و محرومیت است؛ در بیشتر شاخص‌ها بین مناطق محروم و برخوردار تفاوت معنادار وجود دارد. همچنین، بین وضعیت اقتصادی و متغیرهای «سرمایه فرهنگی»، «مدیریت بدن» و «ترجیحات هنری و ادبی» و «منطق اقتصادی» همبستگی مثبت وجود داشته است. متغیرهای جمعیت‌شناختی سن، تحصیلات و شغل نیز از جمله متغیرهای مهم در تغییر میزان سرمایه‌ها بوده‌اند.

کلیدواژه‌ها

موضوعات