مقاله حاضر با تمرکز بر خانه و روابط موجود در آن، پیامهای فراخوان قرنطینۀ خانگی در مقابل همهگیری کرونا را بهلحاظ جنسیتی بررسی کرده است تا شناختی از مناسبات جنسیتی بهنمایشدرآمده و نیز روابط قدرت و ایدئولوژی پدرسالارانۀ نهفته در آن بهدست آورد. تحلیل محتوای ۱۲۰ پیام با موضوع «در خانه میمانیم» و «در خانه بمانیم» نشان میدهد که خانوادۀ بهنمایشدرآمده در مجموعه پیامها، خانوادۀ هستهایِ دارای دو فرزند دختر و پسر است. تعداد خانوادههای دارای فرزند تک پسر و نیز دارای دو فرزند پسر در جایگاههای بعدی قرار دارند. مردان در ۴۸درصد موارد، بلندتر از همسرانشان ترسیم شده و در 66/11 درصد موارد، تنها یا اصلیترین شخصیت انسانی پیام را تشکیل میدهند، سوژههایی تاریخی مانند عمو نوروز، حاجیفیروز را بازنمایی میکنند، کادر درمانی هستند یا درحال نواختن و شنیدن موسیقی، خواندن کتاب، تماشای تلویزیون، ورزش کردن، یا جنگیدن با ویروس، قدرتمند و موفق بهنظر میرسند. تنها در یک تصویر، شاهد حضور یک زن بهتنهایی و بهعنوان نیروی فعال اقتصادی هستیم و درمجموع، مردان هستند که بهلحاظ کمی و کیفی حضور فرادست خود را بهلحاظ جایگاه نقشی در ذهن مخاطب حک میکنند. روابط بهتصویر درآمده، در امتداد کلیشههای جنسیتی بوده و با غفلت از نقش اجتماعی زنان در حوزۀ عمومی و نیز اهمیت کارکردهای نقشی آنان در حوزۀ خصوصی، بهویژه در دورۀ همهگیری کرونا، نظم جنسیتی سنتی را ترویج میکنند.
شفیعی, سمیه سادات. (1400). تحلیل جنسیتی پیامهای تصویری قرنطینه خانگی برای مقابله با کرونا. فصلنامه تحقیقات فرهنگی ایران, 14(1), 69-96. https://doi.org/10.22035/jicr.2021.442
MLA
شفیعی, سمیه سادات. "تحلیل جنسیتی پیامهای تصویری قرنطینه خانگی برای مقابله با کرونا", فصلنامه تحقیقات فرهنگی ایران, 14, 1, 1400, 69-96. doi: 10.22035/jicr.2021.442
HARVARD
شفیعی سمیه سادات. (1400). 'تحلیل جنسیتی پیامهای تصویری قرنطینه خانگی برای مقابله با کرونا', فصلنامه تحقیقات فرهنگی ایران, 14(1), pp. 69-96. doi: 10.22035/jicr.2021.442
CHICAGO
سمیه سادات شفیعی, "تحلیل جنسیتی پیامهای تصویری قرنطینه خانگی برای مقابله با کرونا," فصلنامه تحقیقات فرهنگی ایران, 14 1 (1400): 69-96, doi: 10.22035/jicr.2021.442
VANCOUVER
شفیعی سمیه سادات. تحلیل جنسیتی پیامهای تصویری قرنطینه خانگی برای مقابله با کرونا. فصلنامه تحقیقات فرهنگی ایران. 1400;14(1):69-96. doi: 10.22035/jicr.2021.442