در سالهای اخیر فضای اینستاگرام از بستری بهمنظور گذران اوقات فراغت فراتر رفته و در موارد متعددی به عرصهٔ شغلی جوانان تبدیل شده است. در این بین، آنچه که به طور کلی به عنوان چالشهای اینستاگرامی شناخته میشود از جمله فعالیتهای پربازدید در فضای اینستاگرام است. چالش عموماً به ویدئوهایی اشاره دارد که توسط خیل عظیمی از افراد به ویژه بلاگرها منتشر میشود. ازآنجاکه تولید این چالشها بخش مهمی از زمان اوقات فراغت این زنان جوان را پر کرده بود بر آن شدیم تا پژوهشی علمی درباره نقش این چالشها بر زندگی زنان جوان انجام دهیم. این پژوهش بر روی 20 نفر از زنان جوان 18 تا 30 ساله، با روش تحلیل مضمون و با ابزار مصاحبه نیمه ساختاریافته انجام شدهاست. برای تحلیل بهتر رفتارهای این زنان جوان مفهوم تبدیل اوقات فراغت غیررسمی به رسمی رابرت استبینز مدنظر قرار گرفت. سه مقولة اصلی موقعیت تناقضگونهٔ فراغت/ حرفه، محوریت اینستاگرام در تسهیل امکان چالش و خلق مجراهای مالی در بستر مناسک اینستاگرامی از مصاحبهها استخراج شد. نتایج این پژوهش نشان میدهد که اهداف کاربران به منظور شرکت در چالشها متأثر از عواملی همچون کسب درآمد و سرگرم شدن در وقت آزاد بودهاست؛ در عین حال شرکت در این چالشها به مثابهٔ حضور در بازاری رقابتی است که نیازمند خلاقیت و استمرار به منظور دیده شدن در فضای اینستاگرام است.
محمدی، فاطمه و درزی نژاد، کوثر. (1403). تجربه گذران اوقات فراغت زنان جوان در بستر چالشهای اینستاگرامی. فصلنامه تحقیقات فرهنگی ایران، 17(4)، 95-124. https://doi.org/10.22035/jicr.20243299.3579
MLA
محمدی، فاطمه, و درزی نژاد، کوثر. "تجربه گذران اوقات فراغت زنان جوان در بستر چالشهای اینستاگرامی", فصلنامه تحقیقات فرهنگی ایران, 17, 4, 1403, 95-124. doi: 10.22035/jicr.20243299.3579
HARVARD
محمدی فاطمه, درزی نژاد کوثر. (1403). 'تجربه گذران اوقات فراغت زنان جوان در بستر چالشهای اینستاگرامی', فصلنامه تحقیقات فرهنگی ایران, 17(4), pp. 95-124. doi: 10.22035/jicr.20243299.3579
CHICAGO
فاطمه محمدی و کوثر درزی نژاد, "تجربه گذران اوقات فراغت زنان جوان در بستر چالشهای اینستاگرامی," فصلنامه تحقیقات فرهنگی ایران, 17 4 (1403): 95-124, doi: 10.22035/jicr.20243299.3579
VANCOUVER
محمدی فاطمه, درزی نژاد کوثر. تجربه گذران اوقات فراغت زنان جوان در بستر چالشهای اینستاگرامی. فصلنامه تحقیقات فرهنگی ایران. 1403;17(4):95-124. doi: 10.22035/jicr.20243299.3579