پژوهش حاضر با هدف واکاوی آسیب‌های برنامه هدایت تحصیلی ـ شغلی در نظام آموزش عمومی ایران انجام شده است. در همین راستا با بهره‌گیری از رویکرد کیفی و روش پدیدارشناسی توصیفی به بررسی تجارب کنشگران پرداخته شد. میدان پژوهش شامل؛ اعضای هیئت‌علمی نظام آموزش عالی، مسئولین، کارشناسان و مشاوران مدارس نظام آموزش عمومی و کنشگران حوزه بازارکار بودند که از بین آن‌ها با استفاده از تکنیک‌های نمونه‌گیری ملاکی ، گلوله برفی و در دسترس 22 نفر انتخاب شدند. داده‌ها با استفاده از مصاحبه نیمه ساختاریافته جمع‌آوری و با روش کدگذاری تحلیل شدند. یافته‌های بخش حاکی از دو کلان آسیب درونی و محیطی بود. آسیب‌های درونی، اشاره به چالش‌هایی دارد که از درون نظام آموزش‌وپرورش، امکان تحقق اهداف کامل برنامه هدایت تحصیلی ـ شغلی را نمی‌دهد. چالش‌های این حوزه، در قالب 35 کد باز احصاء شدند که در 5 کد محوری شامل؛ آسیب‌های سیستمی، رویکردی، منابع انسانی، آموزشی و فرایندی طبقه‌بندی و ارائه گردید. آسیب‌های محیطی نیز، به‌منزله چالش‌هایی بوده که ریشه در محیط پیرامون نظام آموزش عمومی ایران داشته و بر هدایت تحصیلی ـ شغلی و اهداف آن تأثیر منفی می‌گذارند چالش‌های این حوزه نیز، در قالب 36 کد باز احصاء و در 4 کد محوری شامل؛ آسیب‌های بازارکار، اجتماعی ـ فرهنگی، اقتصادی و سیاست‌گذاری طبقه‌بندی و ارائه شدند.