نوع مقاله: مقاله علمی پژوهشی

نویسندگان

1 ‍‍پژوهشکده مطالعات فرهنگی و اجتماعی وزارت علوم

2 پژوهشکده مطالعات اجتماعی وفرهنگی

10.22035/jicr.2020.2299.2784

چکیده

این مقاله نشان می‌دهد که با وجود برابری نسبی تعداد دختران و پسران دانشجو در دانشگاه‌های ایران در دهۀ اخیر، جهان دانشگاهی در ایران همچنان جهانی مردانه باقی مانده است. به طوری که شاهد پایداری شکاف جنسیتی در میان اعضای هیئت علمی در مراتب مختلف دانشگاهی در دهه‌های اخیر هستیم. وجود این شکاف جنسیتی نشان دهنده دشواری دسترسی به حرفه دانشگاهی برای زنان است، پرسشی که در این مقاله پی خواهیم گرفت این است که: زنان برای ورود به حرفه استاد-پژوهشگری متحمل چه دشواری‌هایی هستند و روایت آنان از طی این مسیر در بطن مناسبات جنسیتی موجود چیست. روش این پژوهش کیفی است. از میان تکنیکهای مختلف مورد استفاده در روشهای تحقیق کیفی برای دستیابی به اطلاعات مورد نیاز این مقاله، از تکنیک مصاحبه عمیق استفاده کرده‌ایم و در تحلیل داده‌ها از روش تحلیل تماتیک استفاده کرده‌ایم. مشارکت کنندگان این پژوهش استاد-پژوهشگرانی از دو دانشگاه تهران و خلیج فارس بوشهر هستند. از نظر آنان تغییر مداوم آیین‌نامه‌ها و تصمیمات، وجود معیارهایی فراتر از «شایسته سالاری» آکادمیک در جلسات جذب، وجود تبعیض جنیستی و دخالت لابی های مردانه در فرایند جذب از جمله دشواری‌های جذب است. همچنین وجود کارنامه درخشان علمی، داشتن رزومه علمی متناسب با چک لیست وزارت علوم، حضور در شبکه‌های علمی و شناخت گروه علمی از فرد و توانایی‌هایش تسهیلگر فرایند جذب از نگاه مشارکت کنندگان در این پژوهش است. همچنین داشتن روحیه پیگیر و خستگی ناپذیر در موفقیت فرد در فرایند جذب تعیین کننده است.

کلیدواژه‌ها

موضوعات