سعادتطلبی، نیکبختی و کمالخواهی در گوهر وجود آدمیان سرشته شده و بیتردید تمامی انسانها در طول زندگی خود در جستجوی کامیابی، رستگاری و خوشبختی خوداند. ازاینرو مسئله سعادت و نیکبختی از دیرگاه در حوزه علم النفس و انسانشناسی همواره دغدغه اندیشمندان و حکیمان در طول تاریخ تفکر و اندیشه بوده است و گویا گمشده انسان سعادت اوست. فارابی معلم ثانی سعادت انسان را به «الخیر المطلوب لذاته الذی لیس ورائه شیء آخر یمکن أن یناله الإنسان» و ابنسینا به «هی افضل ما سعی الحیّ لتحصیله» و به دیگرعبارات مشابه تعریف نموده و البته دیگر اندیشمندان نیز هر یک، از منظر و مبنای منتخب، سعادت و نیکبختی انسان را مورد شناسایی قرار دادهاند. در این نوشتار نخست به تبیین و تحلیل دیدگاه ها و رویکردهای عقلی و نقلی پرداخته، سپس نظر فارابی در مسئله سعادت را تحلیل و تمایز دیدگاه او را با دیگر آراء اشاره نموده و سرانجام به داوری برترین سخن در تبیین کامیابی و نیکبختی انسان خواهیم پرداخت.
شانظری، جعفر. (1402). سعادت و نیکبختی انسان از نگاه فارابی و زمینههای فلسفی و فرهنگی آن. فصلنامه تحقیقات فرهنگی ایران، 16(4)، 129–140. https://doi.org/10.22035/jicr.2024.3231.3522
MLA
شانظری، جعفر. "سعادت و نیکبختی انسان از نگاه فارابی و زمینههای فلسفی و فرهنگی آن"، فصلنامه تحقیقات فرهنگی ایران، 16، 4، 1402، 129–140. doi: 10.22035/jicr.2024.3231.3522
HARVARD
شانظری، جعفر. (1402). 'سعادت و نیکبختی انسان از نگاه فارابی و زمینههای فلسفی و فرهنگی آن'، فصلنامه تحقیقات فرهنگی ایران، 16(4), pp. 129–140. doi: 10.22035/jicr.2024.3231.3522
CHICAGO
شانظری، جعفر، "سعادت و نیکبختی انسان از نگاه فارابی و زمینههای فلسفی و فرهنگی آن." فصلنامه تحقیقات فرهنگی ایران، 16 4 (1402): 129–140, doi: 10.22035/jicr.2024.3231.3522
VANCOUVER
شانظری جعفر. سعادت و نیکبختی انسان از نگاه فارابی و زمینههای فلسفی و فرهنگی آن. فصلنامه تحقیقات فرهنگی ایران. 1402;16(4):129–140. doi: 10.22035/jicr.2024.3231.3522